O παλαίμαχος οδηγός της Formula 1 και παρουσιαστής στο Sky Sports, Johnny Herbert, άσκησε σκληρή κριτική στο Fernando Alonso, λέγοντας πως ήρθε η ώρα να τα παρατήσει. Συγκεκριμένα, είπε:

Δε νομίζω ότι πρέπει να επιστρέψει. Ο λόγος είναι επειδή όταν ο Fernando βρισκόταν στα καλύτερά του, πιθανότατα το 2011-2012 με τη Ferrari, έβλεπες ότι υπήρχε μια ένταση, ειδικά στις κατατακτήριες, πως ήταν στο όριο.

Ξέρω ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει με τα μονοθέσια, όμως όσον αφορά την απόδοση, δεν έχουμε δει αυτό που λένε όλοι για τον δύο φορές πρωταθλητή, ότι είναι ο καλύτερος. Δεν το βλέπω. Επίσης δεν τον έχουμε δει να κυριαρχεί στη McLaren, και ο Jenson έχει κάνει καλύτερη δουλειά.

Έχει σχολιάσει πως θα ήταν ευχαριστημένος αν έφευγε από την F1 με δύο τίτλους. Αυτό δείχνει κάποιον που δεν έχει εγκαταλείψει την ιδέα του να κερδίσει κι άλλον, ίσως όμως έχει αρχίσει να εγκαταλείπει το να αγωνίζεται στην πίστα.

Δεν του αρέσουν τα νέα μονοθέσια, και αυτός είναι άλλος ένας λόγος για να τα παρατήσει. Είχε εκείνο το ατύχημα στη Βαρκελώνη και δεν αγωνίστηκε μετά, όμως οι οδηγοί μετά από ένα ατύχημα συνήθως θέλουν να επιστρέψουν στο μονοθέσιο. Όταν είχα εγώ το ατύχημά μου, είπα σε όλους ότι θέλω να επιστρέψω. Όμως ακόμα και μετά από το περιστατικό στην Αυστραλία, δεν το έκανε αυτό.

Αν το αυτοκίνητό του είχε το ρυθμό να κερδίζει αγώνες, και ίσως αν υπήρχε το πρωτάθλημα στη μέση, νομίζω πως θα είχε γυρίσει. Πάντα μπορείς να βρεις τρόπο, όπως έκανε ο Niki μετά από τα εγκαύματά του το 1976.

Δείχνει ότι έχει χάσει το κίνητρό του, και όλα αυτά τα στοιχεία προσθέτουν στην εικόνα που δεν περιμένεις από έναν δύο φορές πρωταθλητή.

Δεν τον βλέπουμε να έχει αυτό το πάθος, να θέλει να οδηγήσει και να πιέσει τον εαυτό του, όταν βρίσκεται μέσα σε ένα μονοθέσιο F1. Αυτό είναι ένα ακόμα από τα όπλα που δεν έχει αυτήν τη στιγμή.

Έχει ακόμα ένα καλό μυαλό, και ξέρει πως να χειρίζεται ένα αυτοκίνητο, αλλά δεν έχει το ρυθμό.

Το λάθος στην Αυστραλία ήταν δικής του ευθύνης. Ένα άλλο συμβάν που περνάει μπροστά από τα μάτια μου είναι αυτό του Michael Schumacher και του Vergne στη Σιγκαπούρη, που ήταν παρόμοιο.

Ξέρω προσωπικά πως όταν φτάνεις σε ένα σημείο στην καριέρα σου, από εκεί και μετά αρχίζεις να πέφτεις. Μπορείς να είσαι στην καλύτερή σου φόρμα για πολύ καιρό, όμως θα υπάρξει πτώση.

Αυτά που λέει, αυτά που έχουν συμβεί στην πίστα, ο ρυθμός του στις κατατακτήριες, το λάθος στην Αυστραλία, δείχνουν σε εμένα πως ήρθε η ώρα να αποσυρθεί.

Διαβάζοντας τις σκέψεις του Herbert, αυτό που σκεφτόμαστε είναι πως δε συμφωνούμε σε κάποια πράγματα.

Είναι σίγουρο ότι ο Alonso δεν είναι ο πιο ευτυχισμένος οδηγός αυτήν τη στιγμή, και πως βρίσκεται σε μία κρίσιμη κατάσταση. Η McLaren δεν αποδίδει, το μεγάλο ρίσκο της επένδυσης στη Honda δεν έχει βγει μέχρι στιγμής, τα χρόνια περνάνε, αυτός μεγαλώνει, και το μονοθέσιό του απέχει πάρα πολύ από οτιδήποτε που μοιάζει με διεκδίκηση πρωταθλήματος.

Όλα αυτά είναι δεδομένο πως τον έχουν ρίξει ψυχολογικά, καθώς ο Alonso βρίσκεται σε ένα σημείο της καριέρας του όπου θα έπρεπε κάποια πράγματα, να τα έχει πιο εύκολα. Δεν είναι πλέον 25 χρονών, και δεν έχει τίποτα να αποδείξει. Δεν βρίσκεται στην αρχή της πορείας του όπου προσπαθεί, σαν νέος να πλησιάσει την κορυφή στρώνοντας ένα ατίθασο μονοθέσιο.

Όπως το βλέπουμε εμείς, ο Alonso απλά περιμένει να τελειώσει αυτή η κακή περίοδος της McLaren. Δεν την απολαμβάνει. Αν του άρεσε, θα καθόταν στη Ferrari, όπου χόρτασε κυνήγι γρηγορότερων μονοθεσίων και υποσχέσεις. Και όταν δεν απολαμβάνεις κάτι, όπως ξέρουμε από τις προσωπικές μας ζωές, αυτό φαίνεται και σε επηρεάζει.

Όταν το μονοθέσιό του γίνει και πάλι αξιόμαχο, όταν ο Alonso καταλάβει πως έχει και την ευκαιρία να κερδίσει, θα δούμε και πάλι γιατί η Formula 1 δεν πρέπει να τον στερηθεί. Συγγνώμη, Johnny.

ΥΓ: Η περσινή απόδοση της McLaren ήταν τόσο κακή, ασταθής, χτυπημένη από χίλια διαφορετικά προβλήματα, που δε νομίζουμε ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν μέτρο κρίσης της απόδοσης ενός οδηγού. Ούτε καν συγκριτικά με τον team mate του. Επιπλέον, θέματα που αφορούν υγεία, σωματική ακεραιότητα, προσωπική ασφάλεια, πιστεύουμε πως τίθενται καθαρά στην κρίση του ανθρώπου που αφορούν, και δεν είναι διαπραγματεύσιμα.