Η πίστα της Suzuka αποτελεί αδιαμφισβήτητα έναν ξεχωριστό προορισμό στο καλεντάρι της Formula 1, τόσο για τους οδηγούς όσο και για τους φιλάθλους. Αυτό φαίνεται, έστω και μερικώς, από μια ματιά στο δισδιάστατο σχεδιάγραμμα της αγωνιστικής διαδρομής. Εκεί, η Suzuka εμφανίζεται ως μια παραμορφωμένη εκδοχή του αριθμού οκτώ. Μια εκδοχή του η οποία περιλαμβάνει πάσας μορφής καμπύλη και γωνία.

Η ιδιαίτερη χάραξη της Suzuka, αν και μονοπωλεί μεγάλο μέρος του ενδιαφέροντος που εκδηλώνεται γύρω από το Ιαπωνικό Grand Prix, δεν είναι ικανή να επισκιάσει κάποιες αναμνήσεις των φίλων της Formula 1, που ξυπνούν κάθε φορά που αυτοί επισκέπτονται τη συγκεκριμένη πίστα μέσα από τις τηλεοράσεις τους, και γιατί όχι, από κοντά.

Αυτό συμβαίνει γιατί στη Suzuka έχουν λάβει χώρα αρκετά συμβάντα που έχουν αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι τους στην Ιστορία της Formula 1. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις θρυλικές διαμάχες των Ayrton Senna και Alain Prost το 1989 και το 1990, αλλά και τη στιγμή που ο Mika Hakkinen κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο το 1998;

Το Ιαπωνικό Grand Prix λοιπόν, έχει αποφασίσει την έκβαση του Πρωταθλήματος σε αρκετές περιπτώσεις. Μάλιστα, την τριετία 19982000, αυτό συνέβη και τις τρείς φορές. Το 1998 και το 1999, η πίστα της Suzuka έχρισε Παγκόσμιο Πρωταθλητή τον Mika Hakkinen, ύστερα από μονομαχίες με τους Michael Schumacher και Eddie Irvine που κράτησαν όλη τη χρονιά.

1999_malaysia_schumacher

Το 2000 όμως επρόκειτο για μια πολύ διαφορετική σεζόν. Όχι από άποψη μονομαχιών, οι οποίες υπήρξαν και με το παραπάνω. Όμως, η αναμονή των ανθρώπων της Ferrari και κατ’ επέκταση όλων των Tifosi για έναν τίτλο, ο οποίος τους διέφευγε από το 1979, είχε εκτοξεύσει τις προσπάθειες βελτίωσης της Ιταλικής ομάδας στο ζενίθ. Σίγουρα οι προηγούμενες τρείς χρονιές, στις οποίες η Ferrari είχε φτάσει κυριολεκτικά μια ανάσα πριν από την κατάκτηση του Πρωταθλήματος Οδηγών, είχαν προκαλέσει ένα μεγάλο πλήγμα στο ηθικό των στελεχών και των φίλων της ομάδας. Όπως επίσης και ο τραυματισμός του Michael Schumacher στη Μ. Βρετανία το 1999, που τον άφησε εκτός αγωνιστικής δράσης για μεγάλο μέρος της σεζόν. Η μόνη παρηγοριά των Ιταλών εκείνη τη χρονιά ήταν η κατάκτηση του Πρωταθλήματος Κατασκευαστών.

Έτσι, το ξεκίνημα του νέου Millennium βρήκε και πάλι Ferrari και McLaren να μάχονται για τον τίτλο. Κάποια προβλήματα αξιοπιστίας των ασημί μονοθεσίων στους πρώτους αγώνες έδωσαν αρχικά το βαθμολογικό προβάδισμα στον Schumacher. Όμως τρεις συνεχόμενες εγκαταλείψεις του Γερμανού σε Γαλλία, Αυστρία και Γερμανία σε συνδυασμό με νίκες του Hakkinen σε Ουγγαρία και Βέλγιο, σήμαιναν πως η μάχη του πρωταθλήματος θα είναι για άλλη μια φορά αμφίρροπη.

spa_2000_schumacher

Φτάνοντας στη Suzuka για τον προτελευταίο αγώνα της χρονιάς, το Ιαπωνικό Grand Prix, ο Schumacher βρισκόταν 8 βαθμούς μπροστά από τον Hakkinen. Αυτό σήμαινε πως αν κέρδιζε τον αγώνα, θα γίνονταν ο νέος Πρωταθλητής. Η πίεση στους ώμους των δύο αντιπάλων ήταν αφόρητη καθώς το ενδιαφέρον όλου του κόσμου της Formula 1 βρίσκονταν επάνω τους. Και κάπως έτσι ξεκίνησε το αγωνιστικό Σαββατοκύριακο του Ιαπωνικού Grand Prix του 2000.

Οι κατατακτήριες δοκιμές θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως μια περίληψη της αγωνιστικής δράσης μέσα στη χρονιά. Schumacher και Hakkinen, σε δική τους κλάση, πετούσαν σαν μπαλάκι την πρώτη θέση του πίνακα των χρόνων ο ένας στον άλλον. Τελικά, μετά από πολλές εναλλαγές στην προσωρινή pole position, ο Michael κατάφερε να σημειώσει χρόνο μόλις κατά 9 χιλιοστά του δευτερολέπτου καλύτερο από αυτόν του Mika. Στη 2η σειρά της εκκίνησης θα βρίσκονταν οι Coulthard και Barrichello, ενώ την πρώτη εξάδα συμπλήρωσαν τα δύο μονοθέσια της Williams.

Την επόμενη μέρα, μόλις ολοκληρώθηκε το warm up των οδηγών, είχε φτάσει η στιγμή που εκατομμύρια άνθρωποι περίμεναν. Τα μονοθέσια παρατάχθηκαν στο grid και η ατμόσφαιρα που επικρατούσε στον γύρο σχηματισμού ήταν καθαρά αναμονής. Αλλά τα διαδικαστικά είχαν πλέον τελειώσει και τα κόκκινα φώτα ξεκίνησαν να ανάβουν, ένα-ένα.

Μόλις έσβησαν, η Ferrari του Schumacher κινήθηκε αμέσως προς την κατεύθυνση της McLaren,η οποία είχε ξεκινήσει πολύ καλύτερα. Η προσπάθεια του Γερμανού να κρατήσει την πρώτη θέση είχε αποτύχει και το σκηνικό πλέον θύμιζε αυτό του 1999, όπου είχε συμβεί ακριβώς το ίδιο.

Πίσω από τους πρωτοπόρους, η κακή εκκίνηση του Coulthard σήμαινε πως βρέθηκε να μονομαχεί με τους Barrichello και Ralf Schumacher. Το στρίμωγμα μεταξύ τους είχε ως αποτέλεσμα ο Barrichello να πέσει στην 6η θέση, ενώ οι Ralf και David βρίσκονταν στις θέσεις 4 και 3 αντίστοιχα.

Οι μάχες για τις πιο πίσω θέσεις, αν και εντυπωσιακές, δεν ήταν ικανές να επισκιάσουν αυτήν της κορυφής. Εκεί, ο Hakkinen έχοντας κενό δρόμο μπροστά του προσπαθούσε να ξεφύγει από την κόκκινη Ferrari που τον καταδίωκε. Κάποιες φορές η McLaren της έκλεβε μερικά δέκατα, όμως σχεδόν πάντα η F1-2000 κατάφερνε να τα πάρει πίσω. Αυτό κράτησε μέχρι τον 6ο γύρο περίπου, όπου ο Hakkinen άρχισε ελαφρώς να ξεφεύγει.

Στον 18ο γύρο, η διαφορά μεταξύ τους είχε φτάσει τα 2.5 δευτερόλεπτα και τότε οι δύο πρωτοπόροι έπεσαν στο «κυκλοφοριακό», καθώς είχαν φτάσει πίσω από τους ουραγούς του grid.

Στον 22ο γύρο ο Hakkinen μπήκε στα pits, δίνοντας την πρωτοπορία στον Schumacher. Ο Michael πραγματοποίησε το δικό του ανεφοδιασμό στον επόμενο γύρο και όταν βγήκε, η διαφορά του από τον Hakkinen ήταν ακριβώς η ίδια με πριν.

Σιγά-σιγά όμως οι συνθήκες στην πίστα άρχισαν να αλλάζουν. Ψιχάλες βροχής έκαναν την εμφάνισή τους, μαζί με μια υποψία ολισθηρότητας του οδοστρώματος. Τότε, ο Schumacher άρχισε να μειώνει τη διαφορά του από τον Hakkinen. Το έργο του Φιλανδού δεν βοηθήθηκε καθόλου από την Arrows του de la Rosa, η οποία καθυστερώντας τον του κόστισε ένα δευτερόλεπτο. Έτσι, ο Schumacher βρέθηκε και πάλι σε απόσταση βολής από τη McLaren.

Τα δύο μονοθέσια συνέχισαν να πορεύονται μαζί, προσπερνώντας τους πιο αργούς συνδυασμούς. Στον 37ο γύρο, η McLaren μπήκε και πάλι πρώτη στα pits. Τότε, ο Schumacher ξέροντας πως αυτή ήταν η ευκαιρία που περίμενε, ξεκίνησε να πιέζει έχοντας αρκετά καύσιμα για να πραγματοποιήσει τρεις γρήγορους γύρους. Όταν τους πραγματοποίησε, μπήκε στα pits αποφεύγοντας μια Benetton η οποία έκανε τετακέ στην έξοδο του τελευταίου chicane.

Μερικά κρίσιμα δευτερόλεπτα αργότερα, ο γρύλος ακούμπησε την F1-2000 στο έδαφος, απελευθερώνοντάς την. Η αγωνία είχε κορυφωθεί καθώς κανείς δεν ήξερε αν η διαφορά που είχε δημιουργήσει ο Schumacher θα ήταν αρκετή για να του δώσει την πρωτοπορία. Όταν όμως η Ferrari βρέθηκε και πάλι στην πίστα, ήταν μπροστά από τη McLaren.

Οι πίνακες με τα γυρολόγια των οδηγών αποκάλυψαν πως ο Schumacher είχε κάνει ακριβώς τον ίδιο χρόνο στο γύρο εισόδου στα pits με τον Mika και πως οι δύο αντίπαλοι παρέμειναν για ακριβώς το ίδιο χρονικό διάστημα στο pit lane. Όμως οι συνθήκες στην πίστα που είχαν ελαφρώς χειροτερέψει, καθυστέρησαν κρίσιμα τον Mika στον γύρο εξόδου του από τα pits.

Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο λοιπόν, ο Michael Schumacher βρισκόταν στην πρώτη θέση, τέσσερα δευτερόλεπτα μπροστά από τον Hakkinen. To μόνο που χρειάζονταν να κάνει πλέον για να κατακτήσει τον τίτλο ήταν να παραμείνει εκεί. Για τους επόμενους τρεις γύρους η Ferrari κέρδιζε περιστασιακά ένα δέκατο σε σχέση με τη McLaren. Τότε ο Hakkinen άρχισε να πιέζει περισσότερο, μειώνοντας κάπως τη διαφορά μεταξύ τους. Στους τελευταίους γύρους ο Schumacher είχε σταματήσει να κινείται γρήγορα και o Mika τον πλησίασε αρκετά.

Όμως, ο τελευταίος γύρος του αγώνα είναι πλέον γεγονός. O Michael περνάει από την 130R και επιβραδύνει για το chicane. Η έξοδός του από αυτό είναι αισθητά πιο αργή από τις προηγούμενες, καθώς ο Γερμανός δεν κρατά πλέον το τιμόνι, αλλά χτυπά τα χέρια του πάνω σε αυτό με δύναμη. Και έτσι, περνώντας την γραμμή του τερματισμού, κάτω από τις κατακόκκινες σημαίες που είχαν στήσει οι μηχανικοί του στο pit wall, ο Michael Schumacher κέρδισε το Ιαπωνικό Grand Prix και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα βάζοντας τέλος στην εικοσιενός ετών αναμονή των Tifosi.

Tα ξένα δίκτυα και πρακτορεία τύπου είχαν πάρει φωτιά, αλλά εκείνη τη στιγμή τα μάτια εκατομμυρίων τηλεθεατών βρίσκονταν στον καινούριο Πρωταθλητή, που μόλις είχε πραγματοποιήσει τον επινίκιο γύρο του και έβγαινε από το μονοθέσιο με μάτια κόκκινα από τη συγκίνηση. Ύστερα από μερικούς πανηγυρισμούς με τους ανθρώπους της ομάδας του και μια αγκαλιά με τη σύζυγό του, ο Michael κατευθύνθηκε προς το ζύγισμα. Εκεί βρήκε τον άνθρωπο με τον οποίο μάχονταν στις πίστες τα τελευταία 3 χρόνια, έτοιμο να τον συγχαρεί. “You Bastard”, είπε γελώντας ο Γερμανός. Η απάντηση του Mika ήταν ένα από τα συνηθισμένα του χαμόγελα χωρίς λέξεις, μιας και ο αλληλοσεβασμός μεταξύ των δύο μιλούσε από μόνος του. Την επόμενη στιγμή οι δύο οδηγοί αγκαλιάστηκαν και κατευθύνθηκαν προς το βάθρο.

Εκεί, μαζί με τον Coulthard που είχε τερματίσει τρίτος, οι δύο συναθλητές πανηγύρισαν μαζί. Και όχι μόνο αυτοί, αλλά όλο το κοινό της Formula 1 πανηγύριζε χειροκροτώντας τους για τις αξέχαστες μονομαχίες που μας πρoσέφεραν.

suzuka_2000_podium