Το Grand Prix του Μονακό αποτελεί πάντα έναν ξεχωριστό προορισμό στο καλεντάρι της Formula 1. Η χλιδή, τα κότερα και τα πολυτελή αυτοκίνητα σε συνδυασμό με τις διασημότητες από όλον τον κόσμο που κατακλύζουν τα paddock κάθε χρόνο συνθέτουν ένα ασυνήθιστο σκηνικό για τον επικεντρωμένο στην ταχύτητα κόσμο της Formula 1.

Δεν είναι όμως μόνο το «περιτύλιγμα» που καθιστά το Grand Prix του Μονακό τόσο ξεχωριστό. Η ίδια η αγωνιστική διαδρομή είναι τόσο μέρος της μαγείας του όσο και η ατμόσφαιρα που το περιβάλλει.

«Χαραγμένη» μέσα στους στενούς δρόμους του Πριγκιπάτου, αυτή η ατελείωτη αλληλουχία αργών και γρήγορων στροφών αποτελεί για όλους τους πιστούς φίλους της Formula 1 ένα ταξίδι στο χρόνο, πίσω σε εκείνες τις εποχές όπου η ασφάλεια και η επιστήμη δεν είχαν διεισδύσει σε τόσο μεγάλο βαθμό στο DNA των Grand Prix έτσι ώστε να καθορίζουν και τη μορφή των αγωνιστικών διαδρομών. Τέτοιο είναι το άρωμα ιστορίας που αναδίδει το Grand Prix στους δρόμους του Πριγκιπάτου, που περιμένεις ανά πάσα στιγμή να δεις την ασπροκόκκινη McLaren του Senna να ξεπροβάλλει από το τούνελ κυνηγημένη από τη Williams του Mansell.

monaco chicane

Αφού είδαμε πόσο ξεχωριστό είναι το Grand Prix του Μονακό, ας μιλήσουμε για μία ξεχωριστή σεζόν, αυτήν του 2005. Το 2005 ήταν μία χρονιά η οποία διαφοροποιούνταν κάπως σε σχέση με τις άλλες, τόσο σε επίπεδο κανονισμών, όσο και αγωνιστικά.

Η μεγαλύτερη αλλαγή όσον αφορά τους κανονισμούς για τη σεζόν του 2005 αποτελούσε η απαγόρευση της αλλαγής ελαστικών κατά τη διάρκεια του αγώνα, κάτι που ανάγκασε τις προμηθεύτριες εταιρίες να ανασχεδιάσουν τις υπάρχουσες γόμες τους. Αγωνιστικά, αυτή η αλλαγή έπληξε τις ομάδες που χρησιμοποιούσαν τα ελαστικά της Bridgestone, με πρώτη και καλύτερη τη Ferrari. Το μονοθέσιο της Ιταλικής ομάδας έδειξε να μη βολεύεται με τα νέα, πιο ανθεκτικά ελαστικά, με αποτέλεσμα ο Michael Schumacher να μην μπορεί να αποτελέσει απειλή για τον τίτλο, κάτι το οποίο είχαμε να δούμε από το 1996.

Με τη Ferrari να έχει μείνει αρκετά πίσω τόσο σε επιδόσεις όσο και βαθμολογικά, καινούριοι διεκδικητές του παγκόσμιου θρόνου έκαναν της εμφάνιση τους. Νέοι, πεινασμένοι για νίκες οδηγοί οι οποίοι ήταν αποφασισμένοι να βάλουν τέλος στην πενταετή βασιλεία του Γερμανού.
Με την ολοκλήρωση των πέντε πρώτων Grand Prix, το τοπίο είχε αρχίσει να ξεκαθαρίζει όσον αφορά τη δυναμική των ομάδων. Ήταν εμφανές πως ο μεγαλύτερος διεκδικητής του τίτλου του 2005 θα ήταν ο Fernando Alonso, και ο μόνος άνθρωπος ο οποίος θα μπορούσε να τον σταματήσει άκουγε στο όνομα Kimi Raikkonen. O Alonso, έχοντας στα χέρια του ένα δυνατό, γρήγορο και αξιόπιστο μονοθέσιο, τη Renault R25, κατάφερε να τερματίσει και στους πέντε πρώτους αγώνες της χρονιάς στο βάθρο, κερδίζοντας μάλιστα τρεις από αυτούς.

Ο Raikkonen από την άλλη μεριά δεν στάθηκε τόσο τυχερός, μετρώντας δύο βάθρα εκ των οποίων το ένα ήταν νίκη, μια 8η και μια 9η θέση, και μία εγκατάλειψη στην Imola ενώ εκκινούσε από την pole position. O νεαρός Φιλανδός, φρέσκος από τη νίκη του στην Ισπανία, ήθελε να επαναλάβει αυτήν την επιτυχία και στο Μονακό, για να μην επιτρέψει στον Alonso να ξεφύγει πολύ βαθμολογικά.

Στις κατατακτήριες δοκιμές του Σαββάτου, φάνηκε πως η μάχη για την pole θα κριθεί ανάμεσα σε αυτούς τους δύο. Ο Alonso, στην προσπάθειά του να κατακτήσει την πολύ σημαντική για το συγκεκριμένο Grand Prix pole position, έβαλε στο μονοθέσιό του σημαντικά λιγότερη ποσότητα καυσίμου για τις κατατακτήριες δοκιμές. Αυτό όμως δεν ήταν αρκετό, μιας και η McLaren του Kimi Raikkonen έδειχνε ασταμάτητη. Και όντως, ο Kimi θα εκκινούσε από την πρώτη θέση του grid, με τον Fernando δίπλα του στη δεύτερη. Πίσω τους βρίσκονταν η Williams του Mark Webber και η άλλη Renault, αυτή του Giancarlo Fisichella. Η McLaren του Juan Pablo Montoya θα εκκινούσε αρκετά πίσω, στην 16η θέση.

Στην εκκίνηση, οι δύο πρωτοπόροι διατήρησαν τις θέσεις τους ενώ ο Webber μετά από μια κακή εκκίνηση έπεσε πίσω από τους Fisichella και Trulli. O Montoya, αντιδρώντας αστραπιαία στο σήμα της εκκίνησης, κατάφερε να κερδίσει τέσσερις θέσεις.

Η σειρά των πρωτοπόρων δεν άλλαξε μέσα στους πρώτους 20 γύρους, με τη διαφορά μεταξύ του Raikkonen και του Alonso να παραμένει κοντά στα πέντε δευτερόλεπτα. Τότε, στον 23ο γύρο ο Christian Albers χτύπησε τη Minardi του στον τοίχο της Mirabeau, μπλοκάροντας τα δύο τρίτα του πλάτους της πίστας. O David Coulthard που ερχόταν από πίσω, κατάφερε να σταματήσει εγκαίρως τη Red Bull του, όχι όμως και ο Michael Schumacher που χτύπησε το Σκωτσέζο από πίσω σπάζοντας τη μπροστινή του αεροτομή και οδηγώντας τον Coulthard σε εγκατάλειψη. Καθώς περισσότερα μονοθέσια έφταναν στη σκηνή, βγήκε στην πίστα το αυτοκίνητο ασφαλείας.

Οι δύο Renault μπήκαν αμέσως στα pit για ανεφοδιασμό, όχι όμως και ο Raikkonen. Αυτή η χαμένη ευκαιρία, φάνηκε αρχικά πως θα αποτελούσε ένα μεγάλο μειονέκτημα για το Φιλανδό στη συνέχεια. Καθώς το αυτοκίνητο ασφαλείας επέστρεψε στα pit, ο Raikkonen είχε τώρα την πρωτοπορία μπροστά από τον Trulli, με τον Alonso τρίτο και το Webber τέταρτο. Αμέσως, ο Kimi άρχισε να κινείται πολύ γρήγορα προσπαθώντας να δημιουργήσει αρκετή διαφορά από τον Alonso έτσι ώστε να διατηρήσει την πρωτοπορία και μετά το τέλος του ανεφοδιασμού του.

raikkonen monaco 2005

O Fernando, πού τώρα κουβαλούσε αρκετά μεγάλη ποσότητα καυσίμου, δεν μπορούσε να ακολουθήσει το ρυθμό του Φιλανδου. Επίσης άρχισε να αντιμετωπίζει και προβλήματα με τη φθορά των ελαστικών του, καθώς αυτή οξύνθηκε από το αυξημένο φορτίο καυσίμου.

Έτσι, όταν ο Raikkonen πραγματοποίησε τον ανεφοδιασμό του στον 42ο γύρο, βρίσκονταν 34.7 δευτερόλεπτα μπροστά από τον αντίπαλο του. Αυτή η διαφορά του επέτρεψε να κρατήσει άνετα την πρωτοπορία του αγώνα.

Ο Alonso, που τώρα πια αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα με τη φθορά των ελαστικών του, προσπαθούσε να αμυνθεί στις επιθετικές ορέξεις των Williams, μάταια όμως. Πρώτα ο Heidfeld και ύστερα ο Webber πέρασαν τη Renault στο chicane μετά την έξοδο από το τούνελ.

O Montoya, που είχε περάσει και τη Ferrari του Barrichello μέσα στα pit, βρίσκονταν τώρα πέμπτος πίσω από τον Alonso και τον πλησίαζε επικίνδυνα, ενώ ο Fisichella που αντιμετώπιζε παρόμοια προβλήματα με αυτά του team mate του βρίσκονταν εκτός δεκάδας.

O Kimi Raikkonen κέρδισε το Grand Prix του Μονακό, διατηρώντας μάλιστα την πρωτοπορία από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο γύρο. Οι οδηγοί της Williams ήταν πανευτυχείς με την δεύτερη και την τρίτη θέση, ένα αποτέλεσμα που εκτός των άλλων αποτελούσε και το πρώτο βάθρο στην καριέρα του Mark Webber. O Fernando Alonso μπορεί να ήταν απογοητευμένος από την τέταρτη θέση στην οποία τερμάτισε, διατηρούσε όμως την πρωτοπορία στη βαθμολογία οδηγών.

monaco 2005 podium

Ο Raikkonen μπορεί να μείωσε στους 22 βαθμούς τη διαφορά του από τον Alonso, όμως ήταν εμφανές ότι είχε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά του μέχρι να ανατρέψει την εις βάρος του κατάσταση. Ο Φιλανδός όμως ήταν έτοιμος να παλέψει μέχρι το τέλος.