Flashback | Το Grand Prix του Μονακό το 1998

Το Grand Prix του Μονακό είναι ο αγώνας που όλοι οι οδηγοί θέλουν να κερδίσουν τουλάχιστον μια φορά στην καριέρα τους.

Η ιδιαίτερη ατμόσφαιρα που αποπνέει το Πριγκιπάτο καθώς και η αγωνιστική ιστορία που έχει γραφτεί στους στενούς του δρόμους καθιστούν το συγκεκριμένο αγώνα ως το διαμάντι στο στέμμα του αγαπημένου μας Σπορ.

Αυτό το Grand Prix ήταν η έκτη στάση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του 1998. Στα προηγούμενα πέντε, η McLaren είχε κάνει σαφή την ανωτερότητά της κερδίζοντας τέσσερις αγώνες, τρεις με τον Hakkinen και έναν με τον Coulthard. Το αντίπαλο δέος για τη Βρετανική ομάδα, η Ferrari, κατάφερε να σημειώσει μία μόνο νίκη, στην Αργεντινή με τον Michael Schumacher.

Έτσι, φτάνοντας στο Μονακό, την πόλη στην οποία ο Mika Hakkinen διατηρούσε τη μόνιμη κατοικία του, οι δύο οδηγοί της McLaren βρίσκονταν στην κορυφή του πρωταθλήματος με 36 και 29 βαθμούς αντίστοιχα, ενώ ο Schumacher τους ακολουθούσε με 24.

O Mika Hakkinen φάνηκε να νιώθει «σαν το σπίτι του» του στο Μονακό, κατακτώντας την pole position μπροστά από τον team mate του. Ο Fisichella με τη Benetton θα μοιραζόταν τη δεύτερη σειρά της εκκίνησης με τον Michael Schumacher, ενώ την εξάδα έκλεισαν οι Frentzen (Williams) και Wurz (Benetton).

Στην εκκίνηση οι δύο McLaren διατήρησαν τις θέσεις τους, στρίβοντας πρώτες στη Ste Devote. Τους ακολούθησαν οι Fisichella και Schumacher, ενώ ο Wurz κατάφερε να περάσει τον Frentzen.

Ο Mika έχοντας κενό δρόμο μπροστά του, πάτησε βαθιά το γκάζι με σκοπό να απομακρυνθεί από τους διώκτες του. Πίσω του ακολουθούσε ο Coulthard από απόσταση, ενώ ο Fisichella αμυνόταν στις συνεχείς επιθέσεις του Schumacher.

Η άλλη Ferrari, αυτή του Eddie Irvine, βρισκόταν στην 7η θέση πίσω από τον Frentzen. O Ιρλανδός αποφάσισε στο 10ο γύρο να κάνει κίνηση για προσπέρασμα στη στροφή του Λέοντα. Αυτό που ακολούθησε συζητήθηκε αρκετά μετά από το τέλος του αγώνα, αφού ο Irvine βουτώντας στην εσωτερική του Frentzen τον χτύπησε ελαφρά με τον δεξιό του τροχό, εμποδίζοντας το στρίψιμο της Williams και στέλνοντάς την στις μπαριέρες. Ο Eddie συνέχισε κανονικά, ενώ ο Frentzen εγκατέλειψε.

Εντωμεταξύ ο Coulthard συνέχιζε να καταδιώκει το Hakkinen, ο οποίος βρισκόταν περίπου 2.2 δευτερόλεπτα πίσω στον 12ο γύρο. Όμως οι ελπίδες του Σκωτσέζου να πιάσει τον team mate του και να μειώσει την απόστασή τους στη βαθμολογία εξαφανίστηκαν μερικούς γύρους αργότερα μέσα στο σύννεφο καπνού που έβγαλε ο κινητήρας του καθώς η McLaren έβγαινε από το τούνελ.

Αυτό άφησε τον Hakkinen μόνο στην πρωτοπορία, ενώ στους επόμενους γύρους λίγα άλλαξαν στην κατάταξη.
Είχε έρθει η ώρα όμως για να πραγματοποιηθούν τα πρώτα pit stop. Στον 30ο γύρο ο Schumacher επισκέφτηκε το γκαράζ της Ferrari με σκοπό να περάσει τον Fisichella μέσω της στρατηγικής. Ο Ιταλός μπήκε και αυτός ένα γύρο αργότερα, επιστρέφοντας στην πίστα πίσω από τον Michael.

To συγκεκριμένο ζευγάρι όμως είχε βρεθεί πίσω από τη Benetton του Wurz μετά από τους ανεφοδιασμούς. Ήταν εμφανές πως ο Schumacher έχανε χρόνο εγκλωβισμένος πίσω από τον Αυστριακό και στον 38ο γύρο εκμεταλλεύτηκε το στιγμιαίο δισταγμό του για να βουτήξει στην εσωτερική της Benetton στη στροφή του Λέοντα. Τα δύο μονοθέσια ακούμπησαν, όμως ο Alex δεν εγκατέλειψε τη μάχη και κράτησε τη θέση του στην επόμενη δεξιά. Ο Schumacher άλλαξε τη γραμμή του και ξαναβούτηξε στην εσωτερική της Benetton στη στροφή πριν από το τούνελ, περνώντας τελικά μπροστά καθώς τα δύο μονοθέσια ακούμπησαν και πάλι.

Ο σκοπός του Schumacher ήταν να προσπαθήσει να μειώσει τη διαφορά από τον Hakkinen, ο οποίος στο ενδιάμεσο είχε κάνει το pit stop του. Δεν πρόφτασε όμως να πάει μακριά, καθώς η F300 έδειχνε φανερά σημάδια αστάθειας. Ο Michael μπήκε στα pits και οι μηχανικοί του άρχισαν να δουλεύουν μανιωδώς επάνω στην πίσω ανάρτηση. Ο Γερμανός κατάλαβε ότι ζημιά μάλλον ήταν σοβαρή και βγήκε από το μονοθέσιό του για να εγκαταλείψει. Ο Ross Brawn όμως τον σταμάτησε και του είπε να ξαναμπεί στο cockpit. Τελικά οι μηχανικοί κατάφεραν να επισκευάσουν τη ζημιά και ο Schumacher συνέχισε τον αγώνα από την τελευταία θέση.

Ο έτερος οδηγός της παραπάνω μονομαχίας, ο Wurz, μπόρεσε να συνεχίσει σχετικά απροβλημάτιστα μέχρι να μπει στο γκαράζ της Benetton για το δικό του pit stop. Η λέξη «απροβλημάτιστα» όμως έπαψε να εκφράζει τον αγώνα του από τη στιγμή που το μονοθέσιό του χτύπησε στην αριστερή μπαριέρα του τούνελ και έσκασε ακυβέρνητο στα προστατευτικά ελαστικά του chicane που ακολουθούσε. Ο Alex βγήκε αμέσως από τα συντρίμμια της Benetton χωρίς να πάθει το παραμικρό.

Από εκεί και έπειτα λίγα άλλαξαν στην κατάταξη του αγώνα, όμως έλαβαν χώρα κάποια μικροσυμβάντα.

Στον 59ο γύρο ο Fisichella έξυσε την μπαριέρα με τον πίσω δεξιό τροχό του καθώς έστριβε στη Rascasse και έκανε ένα θεαματικό τετακέ. Κατάφερε όμως να συνεχίσει χωρίς να χάσει τη θέση του.

Επίσης, λίγα περάσματα πριν από τον τερματισμό, η Sauber του Alesi σταμάτησε με προβλήματα στο κιβώτιο, ενώ ο Γάλλος βρισκόταν στην πολύτιμη 5η θέση. Αυτό ανέβασε τον Diniz με την Arrows στην πρώτη εξάδα.

Στον τελευταίο γύρο του αγώνα ο Schumacher βρισκόταν στη 10η θέση και δύο γύρους πίσω από τον πρωτοπόρο έπειτα από τα προβλήματά του. Στην πίστα όμως ο Γερμανός ήταν πίσω από την Arrows του Diniz, αν και μεταξύ τους μεσολαβούσε ένας ολόκληρος γύρος (ο Diniz ήταν 1 πέρασμα πίσω από τον Hakkinen). O Schumacher προσπάθησε να περάσει την Arrows στο chicane μετά από το τούνελ όμως χτύπησε στις μπαριέρες και έσπασε τη μπροστινή αεροτομή του. Τελικά ο Γερμανός τερμάτισε 10ος.

Ο Hakkinen όμως κατέκτησε τη νίκη στην πίστα που πάντα ονειρευόταν να κερδίσει, και βγήκε πανευτυχής από το μονοθέσιο χτυπώντας τον αέρα με τις γροθιές του.

1998 monaco hakkinen

Ο Fisichella τερμάτισε τελικά δεύτερος, ενώ ο Irvine συμπλήρωσε το βάθρο. Στους βαθμούς βρέθηκαν και οι δύο Arrows, στις θέσεις 4 και 6, ενώ ο παγκόσμιος πρωταθλητής Villeneuve είδε την καρό σημαία 5ος.

Η ημέρα όμως άνηκε στο Mika, που πήρε μια πολύ σημαντική νίκη τόσο από ψυχολογικής απόψεως όσο και από βαθμολογικής, μιας και οι Coulthard και Schumacher δεν κατάφεραν να προσθέσουν πόντους στο σακούλι τους.

Έχω αγωνιστεί εδώ επτά φορές και δεν είχα καταφέρει ποτέ να τερματίσω, όμως πήρα έναν βαθμό το 1996! Η νίκη στο Μονακό είναι το όνειρο κάθε οδηγού και το γεγονός ότι τα κατάφερα σήμερα είναι κάτι ξεχωριστό “, είπε ο Φιλανδός μετά από το τέλος του αγώνα.