DriveAlyze This - Monza 2013 | Alonso vs Webber

Μπορεί η υπόθεση νίκη να μη μας απασχόλησε ιδιαίτερα στη Monza, όμως πιο πίσω είδαμε ωραίες μονομαχίες…

Μία εξ’αυτών ήταν και η φάση Alonso-Webber, με τον Ισπανό να κερδίζει τη μάχη στο chicane της Roggia. Ας δούμε γιατί πρέπει να μας ενδιαφέρει αυτό το προσπέρασμα:

1. Ο Webber έχει τραβήξει τον “κανονισμό” στα άκρα και αφήνει ακριβώς ένα μονοθέσιο πλάτος. Μάλιστα, ο Alonso χρειάζεται να χρησιμοποιήσει το κερμπ για να “χωρέσει.

FA MW Monza2013 1FA MW Monza2013 4

2. Ο Alonso φρενάρει οριακά, με στιγμιαίο μπλοκάρισμα των τροχών. Δεν πανικοβάλλεται από τον ελάχιστο χώρο που του αφήνει ο Webber ώστε να πάει ακόμα πιο δεξιά, κάτι που είναι πολύ συνηθισμένο σε τέτοιες φάσεις.

FA MW Monza2013 2FA MW Monza2013 5

3. Μετά το μπλοκάρισμα ο Alonso συνεχίζει να πιστεύει στο προσπέρασμα, ενώ σε αντίστοιχες περιπτώσεις πολλοί οδηγοί “σπάνε” ευθεία, εγκαταλείποντας τη φάση ή μένουν πιο πίσω από τον αντίπαλο, υποχωρώντας.

4. Ο Alonso συνεχίζει από την εξωτερική της πρώτης στροφής, ώστε να βρεθεί εσωτερικά της επόμενης. Λόγω της μεγαλύτερης ακτίνας στροφής που έχει σε σχέση με τον Webber, μπορεί να διατηρήσει και μεγαλύτερη ταχύτητα, όμως πρέπει να προλάβει τη θέση μέχρι το δεύτερο apex. Στο σημείο αυτό της πίστας ο Alonso θα γνωρίζει από την εμπειρία του ότι υπάρχει αρκετή πρόσφυση ώστε να μην γλιστρήσει προς τα έξω. O Webber αντιλαμβάνεται ότι ο Alonso έχει κρατηθεί απ’έξω και του δίνει τον απαραίτητο χώρο, ελπίζοντας να χρησιμοποιήσει ο ίδιος τη φόρα της επόμενης εξωτερικής για να μείνει μπροστά.

FA MW Monza2013 3FA MW Monza2013 6

5. Όμως η Roggia στην έξοδο σπάει λίγο προς τα μέσα, οπότε αυτός που είναι μέσα έχει ένα πλεονέκτημα. Ο Alonso βγαίνει διαγώνια, ώστε να κόψει το “θάρρος” του αντιπάλου του, ο οποίος και αποδέχεται ότι δεν υπάρχει πλέον ελπίδα και υποχωρεί. Οριακά τα μονοθέσια ακουμπούν και μένει μικρή ζημιά στην εμπρός πτέρυγα της Red Bull.

Θα μπορούσε ο Webber να αποφύγει το προσπέρασμα; Ναι, αν στην είσοδο δεν έστριβε τόσο νωρίς. Ο Αυστραλός, εφόσον είχε απόλυτα δική του την εσωτερική και στρίμωξε έξω τον Alonso, θα μπορούσε να συνεχίσει για λίγο ακόμα ευθεία, “χέρι-χέρι” με τον αντίπαλό του, ώστε να του κόψει κάθε όρεξη. Προφανώς ένιωσε, λανθασμένα, ότι η αρχική του κίνηση θα ήταν αρκετή.

Σε μία τόσο σφιχτή μάχη, με τα μονοθέσια στο όριο, σε παράλληλη κίνηση στον πόντο, το όλο “δράμα” ήταν μια μικρή επαφή στο τέλος. Ο Alonso γενικά δεν μας έχει συνηθίσει σε πολύ επιθετικές και “ευφάνταστες” κινήσεις, αλλά στιγμές όπως αυτή αποδεικνύουν ότι ο Ισπανός μπορεί να λειτουργήσει και έτσι εντός πίστας αν θέλει, όμως συχνά προτιμά πιο “αναίμακτες” μεθόδους. Τα εύσημά μας και στον Webber, που συμπεριφέρθηκε άψογα, ζορίζοντας τον αντίπαλό του στα όρια του fairplay.