monaco_googleearth

Μετά από τους 3 τελευταίους αγώνες που οι βροχές και τα προσπεράσματα μας είχαν καλομάθει, το Monaco δε μπορούσε να υποσχεθεί κάτι συγκλονιστικό, δεδομένης και της ιστορικής του τάσης να είναι αγωνιστικά βαρετό. Φέτος, πάντως, στάθηκε πάνω από το μέσο όρο προηγούμενων ετών και μας άφησε αρκετά για συζήτηση. Γενικά συμπεράσματα του αγώνα ήταν ότι η Red Bull κάνει πλάκα σε κάθε είδους πίστα, ο Webber έχει σκοπό να απαντήσει σε όσους στοιχηματίζουν μόνο υπέρ του Vettel και ο Schumacher ανακτά σιγά σιγά φόρμα και πάθος.

Στην εκκίνηση του Monaco οι προθέσεις των οδηγών φαίνονται ίσως καθαρότερα από κάθε άλλο μέρος κι αυτό γιατί η πρώτη στροφή καθορίζει σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα. Έτσι, για μια ακόμα φορά ο Webber ξεκαθάρισε ότι στην εκκίνηση δε χαρίζεται και άφησε μια και καλή στο παρελθόν την αδράνεια της Μαλαισίας. Ο Schumacher, μετά και τη μινι-κόντρα των κατατακτήριων, δεν είχε καμία πρόθεση να παραχωρήσει τίποτα στο Nico Rosberg και κατάπιε τον team-mate του μέχρι την πρώτη στροφή, κλείνοντας κατάλληλα και τη γραμμή του, την ώρα που ο Rubens Barrichello εκμεταλλευόταν τον εμφύλιο και περνούσε μπροστά. Αυτό θα αποδεικνυόταν κρίσιμο για τις δύο MercedesGP, καθώς η Williams τις ανάγκασε να κινούνται αισθητά πιό αργά από τις δυνατότητές τους. Χωρίς αυτό το πρώτο κομμάτι, ενδεχομένως οι MercedesGP να είχαν αποφύγει το προσπέρασμα από τον Alonso και, με λίγη παραπάνω τύχη, ίσως να προκαλούσαν και τους Massa και Hamilton.

Ο Webber έχει βρει για τα καλά τη φόρμα του και ο Vettel δείχνει να δυσκολεύεται να ακολουθήσει το ρυθμό του Αυστραλού χωρίς αστάθειες στο γυρολόγιό του. Ο νεαρός Γερμανός δείχνει αρκετά πιό ευάλωτος όταν τα πράγματα δεν πάνε κατ’ευχήν για τον ίδιο και σίγουρα θα πρέπει να βρει κάτι στο στήσιμο και την ψυχολογία του για να αντεπιτεθεί στο σερί του team mate του. Σε κάθε περίπτωση, και όπως λέγαμε και παλιότερα, η Red Bull δύσκολα θα χάσει αυτό τον τίτλο και η διαφορά της θα φανεί και βαθμολογικά σε βάθος χρόνου, όσο δεν επαναλαμβάνονται λάθη στρατηγικής και προβλήματα αξιοπιστίας. Στον αγώνα, όσο ο Vettel με τον Kubica αναλώνονταν σε εντελώς άσκοπες ανταλλαγές γρήγορων γύρων, ο Webber είχε αποθέματα ταχύτητας και απλά απομακρυνόταν. Εξαιρετικές οι επανεκκινήσεις του Αυστραλού, χωρίς να αφήνει περιθώρια αντίδρασης στους διώκτες του. Ο ταχύτερος γύρος του Vettel δεν έχει καμία αξία εφόσον ο Γερμανός δεν είχε τη δυνατότητα να κινηθεί σε ανάλογους ρυθμούς στον αγώνα.

Ο Alonso είχε βουνό να ανέβει και το ανέβηκε. Με αρκετή δόση τύχης, αφού το αυτοκίνητο ασφαλείας μπήκε πολύ νωρίς, έκανε το μοναδικό του Pit stop και δεν ξανάλλαξε ελαστικά, έχοντας ουσιαστικά το πλεονέκτημα απέναντι σε πολλούς αντιπάλους του. Η εκμετάλλευση του πλεονεκτήματος αυτού θα γινόταν με την προϋπόθεση ότι ο Ισπανός δεν θα κολλούσε πολύ στην κίνηση και ότι θα μπορούσε να συντηρήσει τα μεσαία ελαστικά του μέχρι το τέλος του αγώνα. Ο Alonso πέρασε όσους μπορούσε να περάσει και οι πολλαπλές εμφανίσεις του αυτοκινήτου ασφαλείας τον βοήθησαν αφενός να διατηρήσει τα ελαστικά του σε εξαιρετική κατάσταση μέχρι το τέλος, αφετέρου να μην απομακρύνεται πολύ από τις πρώτες θέσεις. Στη φάση του τελευταίου γύρου ο Ισπανός δε μας πείθει σε καμία περίπτωση ότι εκείνη τη στιγμή δεν αγωνιζόταν κανονικά, άσχετα με κανονισμούς και οδηγίες. Με την πίστη ότι στο μυαλό του εκείνη τη στιγμή υπάρχει αγώνας, χάνει μια μονομαχία που δεν επιτρέπεται σε αυτή τη φάση του αγώνα. Γενικά, όμως, κάλυψε πάνω από ικανοποιητικά το μειονέκτημα που απέκτησε από το ατύχημα των κατατακτήριων.

Η μάχη SchumacherRosberg είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθ’ολη τη διάρκεια του αγώνα. Ο Rosberg δεν έκρυψε την επιθυμία του να περάσει το Γερμανό ακόμα και μέσα στην πίστα όσο ο Barrichello τον καθυστερούσε. Όμως οι Schumacher είχε πάντα το μυαλό του στους καθρέφτες και αρκούσε μια μικρή κίνηση κάθε φορά για να κόψει την όρεξη στον team mate του. Με το που μπήκε ο Schumacher στα pits και ο Barrichello δεν υπήρχε πλέον να εμποδίσει, ο Rosberg ξεκίνησε την επίθεσή του, με συνεχόμενους ταχύτερους γύρους. Ο Schumacher μπήκε για αλλαγή ελαστικών στον 19ο γύρο και ο Rosberg στον 28ο. Όταν μπήκε ο Schumacher οι δύο οδηγοί ήταν σχεδόν κολλητά, οπότε οποιαδήποτε διαφορά μετά θα κρινόταν στην πίστα. Ο χρόνος του Schumacher στα pits ήταν συνολικά 24.914 δευτερόλεπτα, ενώ του Rosberg 25.140 sec. Οι δύο οδηγοί βγήκαν αρκετά κοντά, με τον Schumacher όμως να ανηφορίζει με φόρα προς τη Beau Rivage τη στιγμή που ο Rosberg έβγαινε δεξιά από τη St Devote στο pitlane. Παρατηρώντας εκείνη τη στιγμή τους χρόνους των οδηγών βλέπουμε πως ο Schumacher επανήλθε πολύ γρήγορα σε ανταγωνιστικούς χρόνους με τα κρύα, μεσαίας σκληρότητας ελαστικά, μην επιτρέποντας στο Rosberg να ανοίξει τη διαφορά πάνω από τα 25 δευτερόλεπτα που θα απαιτούνταν για να βγει μπροστά. Δεν γνωρίζουμε την κατάσταση των πολύ μαλακών ελαστικών του Rosberg, αλλά αν είχε τη δυνατότητα να μείνει άλλους 3 γύρους στην πίστα ίσως να μπορούσε να περάσει μπροστά, αφού εκείνη μόλις τη στιγμή ο Schumacher είχε φτάσει ένα πολύ ενδιαφέρον τραινάκι των Massa, Hamilton, Alonso και δεν είχε δυνατότητα να πάει πιό γρήγορα.

Σε γενικές γραμμές ο Schumacher ένιωθε και πάλι άνετα με το μονοθέσιο, παρ’ότι η διάταξη των ψαλιδιών ήταν η παλιά, δίνοντας μικρότερο μεταξόνιο στο μονοθέσιο. Στην ουσία το μακρύ μεταξόνιο δεν μεταβάλλει το ίδιο τη συμπεριφορά του μονοθεσίου τόσο, όσο δίνει μεγαλύτερο εύρος ρυθμίσεων στο στήσιμο. Το αρχικό σχέδιο με το κοντό μεταξόνιο προφανώς ταιριάζει εξ’αρχής στον Rosberg, γι’αυτό και δε χρειάζεται ιδιαίτερες ρυθμίσεις, ενώ με το μακρύτερο ο Φιλανδός δείχνει να πελαγώνει. Στο Μονακό, πάντως, και οι δύο οδηγοί τα κατάφεραν μια χαρά και ίσως πλέον η γερμανική ομάδα να έχει βρει τη χρυσή τομή.

Η έκπληξη του τριημέρου, Robert Kubica, δεν κατάφερε να ολοκληρώσει με πάταγο, αλλά αν από πριν κάποιος μας έλεγε ότι θα είναι στο βάθρο σίγουρα δε θα το πιστεύαμε εύκολα. Οι προσδοκίες υψώθηκαν από την Παρασκευή, όταν και το F1 GRIP είχε εντοπίσει από νωρίς την αίσθηση που είχε ο Πολωνός στην πίστα. Ποτέ δε θα μάθουμε αν ο Kubica θα μπορούσε να πιέσει τον Webber, αλλά η παρουσία του Vettel μπροστά του δεν του επέτρεψε να δοκιμάσει. Εκτιμούμε, πάντως, ότι ο Webber είχε το ρυθμό να ανταποκριθεί σε κάθε πρόκληση. Ο Petrov δεν είχε αντίστοιχη απόδοση και δε μπορούμε να κρίνουμε αν οι μικρές βελτιώσεις που έφερε η Renault στην εμπρός αεροτομή είχαν σημαντική επίδραση. Θα πρέπει να αποδώσουμε την εμφάνιση του Kubica σχεδόν αποκλειστικά στο θάρρος του και την επιθετική, αλλά ελεγχόμενη, οδήγησή του στους στενούς δρόμους.

Williams και Sauber συνεχίζουν την αδιάφορη παρουσία τους, με μόνη εξαίρεση την παρουσία του Barrichello μέχρι τη στιγμή του ατυχήματός του. Οι δύο ιστορικές ομάδες δα φαίνεται να μπορούν να βρουν διέξοδο στα προβλήματά τους και το μόνο που καταφέρνουν είναι πρακτικά να περνούν τις νεοφώτιστες HRT, Lotus και Virgin. Ο Nico Huelkenberg ακόμα δεν έχει αποδώσει τα αναμενόμενα και οι εκπληκτικοί του αγώνες στο A1GP μοιάζουν πολύ μακρυνό παρελθόν.

Η παρουσία των νεώτερων ομάδων δεν δημιούργησε όσα προβλήματα προβλεπόταν από πολλούς. Θα λέγαμε ότι έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν για να μη δώσουν δικαιώματα. Στις κατατακτήριες έτσι κι αλλιώς αποκλείστηκαν από την πρώτη περίοδο, ενώ και σε αυτήν μέσα δεν ενόχλησαν κανέναν. Στον αγώνα είχε ενδιαφέρον η αντίσταση του Di Grassi και του Kovalainen μπροστά από τον Alonso, με τον Trulli μόνο να παραχωρεί με περισσότερη ευκολία τη θέση του. Υπάρχει μεγάλη συζήτηση κατά πόσο θα πρέπει να αντιστέκονται τόσο σθεναρά μονοθέσια που έτσι κι αλλιώς θα δεχθούν το προσπέρασμα, αλλά δεν πρόκειται να βγει ούτε άκρη από τη στιγμή που εκείνη τη στιγμή βρισκόμαστε κανονικά σε αγώνα. Εμείς στηρίζουμε τη μάχη μέχρις εσχάτων, αλλά από ένα σημείο και πέρα αμφιβάλλουμε αν ο κόσμος ενδιαφέρεται τόσο για μια τέτοια μάχη. Είναι πλέον σαφές, πάντως, ότι η Lotus έχει ξεφύγει από Virgin και HRT και με ενδιαφέρον περιμένουμε τα επόμενα βήματά της.

Το σκηνικό μεταξύ Schumacher και Alonso στις δύο τελευταίες στροφές έχει το δικό του χώρο στο site, με αρκετά σχετικά άρθρα και δεν κρίνουμε σκόπιμο να ενταχθεί στην ανάλυση του αγώνα… Θα αρκεστούμε στο να πούμε ότι, άσχετα με τους κανονισμούς, το προσπέρασμα ήταν μια κίνηση πανέξυπνη και άψογα εκτελεσμένη και δείχνει σίγουρα πως ο Schumacher νιώθει πλέον ανταγωνιστικότερος και ψάχνει τις ευκαιρίες.

Η Τουρκία αναμένεται εντελώς διαφορετική, καθώς και δίνει ευκαιρίες για προσπέρασμα και είναι μια από τις πιό απαιτητικές πίστες σε θέματα αεροδυναμικής και ισορροπίας μονοθεσίου… Η Red Bull δε συμβιβάζετα, άρα, με τίποτα λιγότερο από καθολική κυριαρχία, η Ferrari αναμένεται να φέρει μια πιό ολοκληρωμένη λύση του f-duct, ενώ και οι άλλες ομάδες στοχεύουν να φέρουν αναβαθμίσεις σε συνέχεια αυτών της Βαρκελώνης.