montreal_start

Το καναδικό Grand Prix ήταν ίσως από τους δυσκολότερους αγώνες σε παρακολούθηση φέτος κι αυτό γιατί η φθορά των ελαστικών και η καθολική επικράτηση της στρατηγικής 2 pit stops (ακόμα και 3 ή 4) έφερναν τα πάνω κάτω κάθε λίγους γύρους.

Το Σάββατο είχαμε την πρώτη αναταραχή, με τα φοβερά δοκιμαστικά και τον αμφιλεγόμενο τερματισμό του Hamilton στη μέση της πίστας μετά το γρήγορο γύρο του, τη στιγμή που η McLaren του κινδύνευε να μείνει από καύσιμα. Ο κανονισμός (περισσότερο σύσταση…) επιτρέπει σ’έναν οδηγό να μην γυρίσει στα pits, όταν προκύπτουν λόγοι ανωτέρας βίας, όπως για παράδειγμα μια βλάβη. Η επίσημη γραμμή της McLaren στην υπεράσπισή της ήταν πως υπήρχε μια λάθος επικοινωνία και υπολογισμός και απλά διέταξαν τον Hamilton να σταματήσει για να μείνει στο ρεζερβουάρ το απαραίτητο 1 λίτρο για τεχνικούς ελέγχους. Πρακτικά ο Lewis έκανε τον γρήγορο γύρο του, με λιγότερα καύσιμα από τους αντιπάλους του. Όμως, καθώς τα 2 μόλις λίτρα παραπάνω που θα τον εξίσωσαν με τους άλλους θα του κόστιζαν το πολύ 0,05 δευτερόλεπτα, ο Hamilton με τα -0.268 που έβγαλε στο τέλος από το Mark Webber δεν άφησε περιθώρια αμφισβήτησης της καλής δουλειάς που έκανε σε αυτό το γύρο. Λαμβάνοντας και αυτό υπόψη τους, οι κριτές δεν τιμώρησαν βαριά το Hamilton, περισσότερο κιόλας επειδή ο υπάρχων κανονισμός δεν προβλέπει με αυστηρότητα και σαφήνεια την ποινή για κάθε αντίστοιχη περίπτωση. Από εδώ και στο εξής παρόμοιες καταστάσεις δεν θα επιτρέπονται και θα τιμωρούνται αυστηρότερα.

Η Red Bull σχεδόν ειρωνευόταν τη McLaren κι άλλους πρωτοπόρους που αποφάσισαν να κάνουν δοκιμαστικά με τη μαλακή γόμα και να εκκινήσουν, αναγκαστικά, τον αγώνα με αυτήν. Στο στρατόπεδο των ταύρων ήταν σίγουροι πως η φθορά των μαλακών ελαστικών θα ήταν τόσο μεγάλη και γρήγορη, που μέσα σε 5 γύρους οι McLaren και οι Ferrari θα αναγκαστούν να μπουν στα pits, πέφτοντας πίσω κι ανάμεσα στην κίνηση. Το σχέδιο ήταν να αλλάξουν σε μαλακά ελαστικά αργότερα, που η πίστα θα ήταν σε καλύτερη κατάσταση και οι γύροι τους με τα μαλακά θα ήταν περισσότεροι και καλύτεροι από τους αρχικούς της McLaren, ώστε συνολικά τα αυστριακά μονοθέσια να έχουν καλύτερο μέσο ρυθμό. Η McLaren, από την άλλη, θα δεχόταν με ευχαρίστηση ένα αυτοκίνητο ασφαλείας, αλλά όχι πριν αλλάξει σε σκληρά ελαστικά, καθώς και πάλι θα βρισκόταν στη μέση του grid εγκλωβισμένη, ενώ η Red Bull θα μπορούσε να ανοίξει τη διαφορά με τα μεσαία, έχοντας ελεύθερο χώρο μπροστά. Τελικά η αλήθεια ήταν κάπου στη μέση, αλλά σίγουρα προς όφελος της McLaren και της Ferrari, τουλάχιστον του Alonso.

Τα μαλακά ελαστικά πράγματι έφυγαν γρήγορα, αλλά όχι τόσο γρήγορα όσο αναμενόταν, αφού η πίστα στρωνόταν με γόμα όλο και περισσότερο από το Σάββατο κιόλας. Ήδη από τον 5ο γύρο ο Webber πίεζε και τελικά πέρασε τον Button, ενώ ο Vettel είχε φτάσει στην ουρά του Hamilton, ο οποίος είχε καταφέρει να ανοίξει μια μικρή διαφορά στους πρώτους γύρους. Πάνω στην προσπάθεια για προσπέρασμα από τον Vettel ο Hamilton μπήκε στα pits στον 8ο γύρο, μαζί με τον Alonso. Οι μηχανικοί της Mclaren για μια ακόμα φορά δεν ήταν όσο γρήγοροι απαιτούσε ο ανταγωνισμός και έβγαλαν τον Hamilton οριακά πίσω από τον Alonso. Ο Hamilton έπρεπε να περάσει τον Alonso στην πίστα και βρήκε την ευκαιρία να το κάνει όταν ο Ισπανός επιχειρούσε να περάσει τον Buemi, που δεν είχε μπει ακόμα στα pits και μαχόταν στα ίσια. Ο Alonso θα μπορούσε ίσως να αποφύγει το προσπέρασμα αν είχε καταφέρει να περάσει τον Buemi στη στροφή 10 ή το πρώτο του μέλημα ήταν να μη χάσει φόρα για την ευθεία. Δεν έκανε τίποτα από τα δύο και ο Hamilton ζύγισε σωστά την έξοδο. Ο Buemi ίσως έπαιζε καθοριστικό ρόλο στην έκβαση της μονομαχίας αν έμενε στην πίστα, αλλά λίγο πριν εμποδίσει τον Hamilton πάνω στο τελευταίο S, έφυγε ευθεία για τα pits.

H Red Bull περίμενε ότι στη φάση αυτή του αγώνα που είχε μείνει τους παραπάνω γύρους με τα μεσαία ελαστικά θα ήταν αρκετά πιό ανταγωνιστική ώστε να ανοίξιε διαφορά. Αυτό όμως δεν έγινε, αφενός γιατί τα μεσαία ελαστικά που έβαλαν ο Alonso και η McLaren ήρθαν γρήγορα σε φάση καλής λειτουργίας, αφεταίρου γιατί τα μεσαία των Red Bull άρχισαν να έχουν πρόβλημα αρκετά νωρίτερα απ’ότι θα ήθελαν οι τελευταίοι. Λίγο πριν μπουν στα pits οι Red Bulls είναι ενδεικτική η κατάσταση όσον αφορά το ρυθμό των πρωτοπόρων:

Γύρος 10 Γύρος 11 Γύρος 12
Hamilton 1:20.273 1:20.054 1:20.583
Button 1:21.317 1:19.845 1:19.808
Alonso 1:20.190 1:20.243 1:20.137
Vettel 1:21.047 1:21.111 1:21.343
Webber 1:21.571 1:21.725 1:21.780

Στο σημείο αυτό η Red Bull κατάλαβε ότι το σχέδιό της αρχίζει να καταρρέει, καθώς ήταν ήδη πιό αργή από τους αντιπάλους της τη στιγμή που είχε σχεδιάσει να απομακρύνεται στον αγώνα.

Ο Vettel μπήκε για αλλαγή στον 14ο γύρο και ο Webber στον 13ο, με διαφορετική, όμως, λογική. Ο Vettel έβαλε τη μαλακή γόμα, προσπαθώντας να την ξεφορτωθεί όσο γρηγορότερα γίνεται και επιχειρώντας να βάλει μερικούς γρήγορους γύρους στη μέση του αγώνα ώστε να μην ξεφύγουν οι αντίπαλοί του. Θα προσπαθούσε να τους κοντράρει στα ίσα στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα, που θα είχαν ίδια ελαστικά. Ο Webber επέλεξε να πάει με τα σκληρά για ακόμα μεγαλύτερο διάστημα, αφήνοντας τα μαλακά για το τέλος. Ήλπιζε ότι η πίστα θα είχε βελτιωθεί και τα μαλακά ελαστικά στο τέλος θα είχαν καλύτερη απόδοση από την αρχή, δίνοντάς του την ευκαιρία για μια τελευταία μάχη.

Ο Michael Schumacher μέχρι εκείνο το σημείο είχε ένα πολύ καλό αγώνα, κερδίζοντας 5 θέσεις στην εκκίνηση και ευρισκόμενος στην 8η θέση από την 13η. Στις πρώτες δύο στροφές τοποθετήθηκε πολύ έξυπνα, έχοντας, όμως, απώλειες στο αριστερό ακραίο τμήμα της εμπρός αεροτομής του μέσα στο στρίμωγμα. Πριν μπει στα pits, στον 13ο γύρο, βρισκόταν στην 3η θέση και υπό φυσιολογικές συνθήκες πήγαινε για ένα τερματισμό στην 6η ή και 5η θέση. Στην έξοδο των pits βρέθηκε να μονομαχεί με τον Kubica. Στη στροφή 3 ο Schumacher είχε δείξει ότι δεν είχε πρόθεση να δώσει χώρο και ο Πολωνός επέμεινε στην εσωτερική, ανεβαίνοντας στο κερμπ και υπεστρέφοντας στο μέσο της στροφής. Ο Schumacher μάλλον δε θα έπαιρνε με άνεση της στροφή, αλλά η οριακή επαφή ήταν αρκετή για να πάει εντελώς από τα χόρτα και να υποστεί βλάβη στα ελαστικά του. Ο Michael επέστρεψε γρήγορα στα pits στον επόμενο γύρο, συνεχίζοντας με σκληρά ελαστικά. Από κει και πέρα ο αγώνας του ήταν απογοητευτικός, καθώς –ειδικά μετά την τελευταία του αλλαγή, σε μαλακά, στον 33ο γύρο- προσπάθησε να αμυνθεί με νύχια και με δόντια και συχνά στα όρια της αποδεκτής επιθετικότητας. Στη φάση με το Massa πήρε πλεονεκτικά παραπάνω χώρο απ’ότι δικαιούταν και ευθύνεται για το σπάσιμο της πτέρυγας του πρώην team mate του.

Στις πρώτες θέσεις η μάχη συνεχιζόταν με το Lewis Hamilton να ελέγχει απόλυτα κάθε φάση του αγώνα. Τη στιγμή που Hamilton, Alonso, Button και Vettel έμπαιναν για το δεύτερό τους και τελευταίο pit stop στους γύρους 26 και 27, ο Webber επέμεινε με τα μεσαία του ελαστικά μέχρι τον 50ο γύρο. Ο ρυθμός του δεν ήταν πολύ άσχημος, καταφέρνοντας να απομακρύνεται από τους διώκτες του κατά τους γύρους 30-36. Από κει και πέρα, όμως, δεν είχε απάντηση στους χρόνους των αντιπάλων του κι έφτασε να απειλείται, πλέον, σε μονομαχίες τροχό με τροχό στον 48ο γύρο. Ο Αυστραλός μπήκε στα pits για το τελευταίο του κομμάτι, με μαλακά ελαστικά, στον 50ο γύρο.

Η μάχη για την κορυφή ήταν μεταξύ Hamilton, Button και Alonso. Ο Hamilton φάνηκε να ελέγχει απόλυτα τον αγώνα και σε κρίσιμα σημεία έδειξε πως έχει μάθει πλέον για τα καλά το παιχνίδι της διαχείρισης των ελαστικών. Καθώς Button και Alonso μονομαχούσαν κι έφθειραν αναγκαστικά περισσότερο τα ελαστικά τους, ο Hamilton φρόντισε απλά να κρατάει σταθερή διαφορά στα 2-3 δευτερόλεπτα. Μόλις ο Button πέρασε τον Alonso, ο Hamilton γυρνούσε στα 1:19 και στο δέκατο από το ρυθμό των άλλων δύο, γνωρίζοντας ότι δε χρειάζεται να πιέσει παραπάνω και κρατώντας τα ελαστικά του για πιθανή μονομαχία στους τελευταίους γύρους. Με το που πλησίασε ο Button σε διαφορά 2 δευτερολέπτων, ο Hamilton –έχοντας «αποθέματα» ελαστικών- έβαλε αμέσως δύο-τρεις γρήγορους γύρους στους γύρους 61, 62, 63, γυρνώντας στα 1:18 κι 1:17, ώστε να κρατήσει μια διαφορά ασφαλείας και να κόψει την όρεξη στον team mate του.

Ο Alonso έριξε μεγάλη ευθύνη στους αργότερους οδηγούς που βρήκε μπροστά του, αλλά ακόμα και χωρίς αυτούς δε θα μπορούσε εύκολα να διεκδικήσει τη νίκη. Εξάλλου, στην πρώτη φάση με τον Buemi, η μάχη ήταν κανονική για την ίδια θέση, άσχετα που το timing ήταν άτυχο, καθώς ο Ελβετός θα έμπαινε στα pits στο τέλος του γύρου. Άλλωστε, η μάχη είχε αρχίσει νωρίτερα στο γύρο και ο Ισπανός δεν κατάφερε να περάσει την Toro Rosso, ενώ στους 3 προηγούμενους γύρους κινούταν 0,8 με 1,3 δευτερόλεπτα πιό γρήγορα. Η όλη φάση απλά πιστώνεται στον Buemi, που κατάφερε να κρατήσει πίσω του τη Ferrari. Το πολύ να είχε καταφέρει τη 2η θέση, αποφεύγοντας το προσπέρασμα του Button στο τέλος. Σε κάθε περίπτωση, το βάθρο στο Montreal ήρθε κουτί στον Ισπανό, που τον τελευταίο καιρό βρισκόταν εν μέσω σκληρής κριτικής από τα ΜΜΕ και το κοινό της Scuderia.

Στο τέλος του αγώνα εντυπωσιαστήκαμε από τη μάχη Kovalainen και Petrov, όταν η… αναστημένη Lotus κατάφερνε να κρατά για 10 γύρους τη Renault, αποδεικνύοντας πως τα πράσινα μονοθέσια έχουν κάνει σαφή βήματα εμπρός. Το αυτό είχαμε επισημάνει και από τις κατατακτήριες, όταν και η Lotus βρέθηκε πιό κοντά στις παραδοσιακές ομάδες από ποτέ. Ο Rosberg έκανε έναν ήρεμο κι αθόρυβο αγώνα και παίρνει μαζί του μια ακόμα επικράτηση απέναντι στον Schumacher, αφού ο team mate του δεν κατάφερε να τερματίσει όσο ψηλά θα προέβλεπε κανείς βάσει του ρυθμού του το τριήμερο. Ο Massa χάθηκε κάπου στο βάθος, αφού στην εκκίνηση ακούμπησε 3 φορές με το Liuzzi, υπέστη ζημιές και μετά αναγκάστηκε να ξαναμπεί στα pits για επιδιορθώσεις, ενώ πάλευε στην 9η θέση και ο Schumacher αποφάσισε να μην τον αφήσει να περάσει στο τέλος της ευθείας.

Συνολικά θα λέγαμε ότι το αποτέλεσμα ήταν σχετικά αναμενόμενο και σύμφωνο με τις προβλέψεις που είχαμε κάνει πριν τον αγώνα (δείτε το σχετικό άρθρο εδώ). Η Ferrari κατάφερε να επιστρέψει στο παιχνίδι και, αναμένοντας και τη μεγάλη εξέλιξη που θα φέρει στη Valencia, η απόφαση για το αν η ομάδα θα συνεχίσει να πιέζει για το πρωτάθλημα του 2010 είναι ακόμα πιό δύσκολη. Ο Hamilton παίρνει κεφάλι στη βαθμολογία και η Red Bull προδίδεται για μια ακόμα φορά από το γεγονός ότι δεν είναι παραδοσιακή ομάδα και οι επιλογές στρατηγικής και διαχείρισης του αγώνα της θέλουν βελτίωση σε κρίσιμους αγώνες. Ο επόμενος αγώνας στη Valencia έχει στοιχεία που ευνοούν ή δυσκολεύουν ταυρόχρονα και τις 3 πρώτες ομάδες, αλλά η ανάλυση αυτών είναι θέμα για αργότερα!