Ο Michael Schumacher έχει ανέβει στο πρώτο σκαλί του βάθρου 91 φορές κατά τη διάρκεια της καριέρας του. Επιλέγουμε και σας παρουσιάζουμε 10 ξεχωριστές νίκες του, σε χρονολογική σειρά.

1.Βελγικό Grand Prix, 1992

H πρώτη νίκη του Michael ήρθε στην πίστα που ο ίδιος πολλές φορές έχει ξεχωρίσει ως αγαπημένη του, ακριβώς ένα χρόνο μετά από το ντεπούτο του.

Το 1992 ήταν μια σεζόν που κυριαρχήθηκε από τις Williams-Renault και το Nigel Mansell. O νεαρός Schumacher εκκινούσε από την 3η θέση του grid, σε έναν αγώνα που πραγματοποιήθηκε σε μικτές συνθήκες.

Ο Schumacher έβαλε από νωρίς τα βρόχινα ελαστικά, όπως έκαναν και οι υπόλοιποι. Το ρίσκο της επιστροφής στα slicks όμως ήταν που έκανε τη διαφορά, πιάνοντας στον ύπνο το επιτελείο της Williams, και δίνοντας στο Γερμανό την πρώτη του νίκη στη Formula 1.

2. Βελγικό Grand Prix, 1995

Πάλι στο Spa, ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής πλέον Schumacher κατέκτησε μια από τις πιο θεαματικές του νίκες.

Εκκινώντας από τη 16η θέση, ο Michael αναρριχήθηκε γρήγορα στην κατάταξη και πήρε την πρωτοπορία του αγώνα. Όταν ξεκίνησε όμως να βρέχει, ο μεγάλος του αντίπαλος, Damon Hill μπήκε στα pits για αλλαγή σε βρόχινα ελαστικά, κάτι που ο Schumacher δεν έκανε. Ο Hill έφτασε με καταιγιστικούς ρυθμούς πίσω από τη Benetton, η οποία όμως αποδείχθηκε εξαιρετικά σκληρή για να λυγίσει, ακόμα και με slicks σε βρεγμένο οδόστρωμα.

Ο Hill πέρασε τελικά λόγω μιας εξόδου του Schumacher, όμως η πίστα που άρχισε να στεγνώνει τον ανάγκασε να ξαναμπεί στα pits για αλλαγή σε slicks, κάτι που ο Schumacher δε χρειαζόταν να κάνει. Από εκείνο το σημείο και έπειτα, το έργο του Γερμανού ήταν εύκολο.

3. Ισπανικό Grand Prix, 1996

H πρώτη από τις 72 νίκες του Schumacher με τη Scuderia ήταν κάτι το ξεχωριστό. Η F310 ήταν ξεκάθαρα κατώτερη από τις κυρίαρχες Williams, ενώ υστερούσε και από τις Benetton.

Μετά από το τις κατατακτήριες του Ισπανικού Grand Prix, ο Schumacher είπε πως δε θα πόνταρε ούτε δεκάρα στο ενδεχόμενο να κερδίσει. Όπως αποδείχθηκε όμως, έκανε λάθος.

Με τη βροχή να πέφτει καταρρακτωδώς, ο Michael εκκινούσε από την 3η θέση. Καθώς ξεκινούσε όμως, το μονοθέσιο σχεδόν έσβησε, ρίχνοντάς τον ακόμα πιο πίσω.

Από εκείνο το σημείο και μετά όμως, ο Γερμανός πραγματικά αφηνίασε, περνώντας όποιο μονοθέσιο βρισκόταν μπροστά του, συμπεριλαμβανομένων και των Alesi, Villeneuve, που βρίσκονταν στις δύο πρώτες θέσεις.

Όταν πήρε την πρωτοπορία, άρχισε να απομακρύνεται από τους διώκτες του με ρυθμό τεσσάρων περίπου δευτερολέπτων στο γύρο. Μια ραγισμένη εξάτμιση τον ανάγκασε να κόψει προς το τέλος, εμποδίζοντάς τον από το να δώσει γύρο σε όλους.

4. Grand Prix Μονακό, 1997

Άλλη μια παράσταση στο βρεγμένο από τον Schumacher, αυτήν τη φορά στο Πριγκιπάτο του Μονακό.

Πριν από τον αγώνα είχε αρχίσει να ψιχαλίζει, και πάνω από την πίστα βρίσκονταν αρκετά μαύρα σύννεφα. Οι οδηγοί της Williams, που εκκινούσαν από την πρώτη και τρίτη θέση, πήραν το ρίσκο να ξεκινήσουν με slicks, ελπίζοντας πως ο καιρός θα καλυτερέψει.

Αμέσως όμως αποδείχθηκε πόσο το τραγικό ήταν το λάθος τους, καθώς από τις πρώτες στροφές ακόμα, έχαναν τη μια θέση μετά από την άλλη. Ο Schumacher ανενόχλητος πήρε την πρωτοπορία, και κινούμενος σε εξωπραγματικούς ρυθμούς, έφτιαξε μια διαφορά μεγαλύτερη των 20 δευτερολέπτων μέσα σε μόλις πέντε γύρους.

Μέχρι να πέσει η καρό σημαία, κανείς δεν κατάφερε να τον απειλήσει.

5. Βελγικό Grand Prix, 1997

Βέλγιο και βροχή είναι δύο συστατικά που συναντήσαμε και παραπάνω. Και όπως είδαμε, ο συνδυασμός τους οδήγησε στο ίδιο αποτέλεσμα: Την επικράτηση του Michael Schumacher.

To Βελγικό Grand Prix ήταν ο πρώτος αγώνας στην ιστορία του Σπορ που πήρε εκκίνηση πίσω από το Αυτοκίνητο Ασφαλείας.
Στο ξεκίνημα του 5ου γύρου, ο Michael πέρασε το Jean Alesi, και λίγο αργότερα έκανε το ίδιο με το Villeneuve. Από εκεί και έπειτα δεν ξανακοίταξε πίσω του.

Ο ρυθμός με τον οποίο απομακρυνόταν από τους άλλους οδηγούς ήταν τρομακτικός: Στο τέλος του γύρου που προσπέρασε το Villeneuve, βρισκόταν σχεδόν 6 δευτερόλεπτα μπροστά. Στο 10ο γύρο η διαφορά από το 2ο Hakkinen είχε ξεπεράσει τα 40 δευτερόλεπτα.

Στον τερματισμό, και έπειτα από την αλλαγή σε slick ελαστικά, βρισκόταν 26’’ μπροστά από το Fisichella.

6. Grand Prix Ουγγαρίας, 1998

Το 1998, η αλλαγή των κανονισμών ταίριαξε γάντι στη McLaren-Mercedes, που με τη βοήθεια του Adrian Newey έφτιαξε ένα εξαιρετικό μονοθέσιο.

Ο Schumacher, που διεκδικούσε με πείσμα το Πρωτάθλημα από το Hakkinen, βρισκόταν 16 βαθμούς πίσω από τον αντίπαλό του και είχε άμεση ανάγκη από μια νίκη.

Ο Γερμανός εκκινούσε από την 3η θέση, με τις δύο McLaren στο 1-2. Το πρώτο μισό του αγώνα κύλησε με τo Hakkinen στην πρωτοπορία, και τους Coulthard, Schumacher να ακολουθούν από κοντά.

Ο Ross Brawn, ξέροντας πως ο οδηγός του δεν έχει καμία ελπίδα να κερδίσει ακολουθώντας την πεπατημένη, άλλαξε τη στρατηγική του Michael ως εξής: «Συντόμευσε» το 2ο pit stop βάζοντας λιγότερα καύσιμα στο μονοθέσιο, και έτσι ο Michael βγήκε στην πίστα μπροστά από τις McLaren, οι οποίες είχαν κάνει κανονικής διάρκειας ανεφοδιασμό και έτσι δε θα σταματούσαν μέχρι το τέλος.

Η αποστολή του Schumacher ήταν απλή: Για να κερδίσει, θα έπρεπε να εκμεταλλευτεί την πιο ελαφριά Ferrari του φτιάχνοντας μια διαφορά που θα του επιτρέψει να μπει άλλη μια φορά στα pits χωρίς να χάσει την πρωτοπορία. Έχοντας μπροστά του 20 γύρους για να το πετύχει, πάτησε αμέσως τέρμα το γκάζι.

Η διαφορά από το Hakkinen άνοιγε με ρυθμό περίπου 1 με 1.5 δευτερόλεπτα στο γύρο. Ήταν όμως φανερό πως κάτι δεν πήγαινε καλά με το μονοθέσιο του Φιλανδού, οπότε ο Coulthard πέρασε στη δεύτερη θέση. Αυτή η αλλαγή όμως ελάχιστη διαφορά έκανε, μιας και ο Schumacher τελικά κατάφερε να μπει στα pits, να ανεφοδιαστεί και να κρατήσει την πρώτη θέση, πραγματοποιώντας ένα ολόκληρο stint σε ρυθμούς κατατακτηρίων.

7. Grand Prix Ιαπωνίας, 2000

Σε αυτόν τον αγώνα έλαβαν τέλος τα πέτρινα χρόνια της Ferrari, καθώς ο Schumacher κατέκτησε τον πρώτο τίτλο οδηγών της Scuderia από το 1979.

Η κατάκτηση του της νίκης και κατά συνέπεια του τίτλου δεν ήρθε εύκολα, καθώς ο Schumacher είχε να αντιμετωπίσει έναν αποφασισμένο Mika Hakkinen.

O Γερμανός κατέκτησε την Pole Position με διαφορά μόλις 9 χιλιοστών του δευτερολέπτου από το Hakkinen, όμως ο Φιλανδός τον πέρασε στην εκκίνηση, όπως είχε κάνει και την προηγούμενη χρονιά.

Ο Mika απομακρυνόταν με αργούς αλλά σταθερούς ρυθμούς κατά τη διάρκεια του πρώτου stint, και κράτησε την πρωτοπορία μετά από τον πρώτο γύρο των pit stops.

O Schumacher συνέχισε να τον καταδιώκει, και εκμεταλλεύτηκε τις ελαφριές ψιχάλες για να ανατρέψει την κατάσταση στο τελευταίο του pit stop, κάνοντας μερικούς γρήγορους γύρους που του επέτρεψαν να βγει μπροστά από τη McLaren.

Η ατμόσφαιρα στο βάθρο, τόσο ανάμεσα στους δύο αντιπάλους όσο και στα στελέχη της Ferrari ήταν απερίγραπτη.

Διαβάστε αναλυτική ανασκόπηση αυτού του αγώνα πατώντας εδώ.

8. Grand Prix Αγίου Μαρίνου, 2003

Η σπουδαιότητα της συγκεκριμένης νίκης βρίσκεται στις συνθήκες κάτω από τις οποίες επετεύχθη. Πριν από την εκκίνηση του αγώνα, ο Michael έμαθε πως η μητέρα του απεβίωσε. Το προηγούμενο βράδυ, είχε πετάξει μέχρι την Κολωνία για να τη δει, ενώ αυτή νοσηλευόταν στο νοσοκομείο.

Ο Michael παρόλα αυτά, φόρεσε ένα μαύρο περιβραχιόνιο και μπήκε στο μονοθέσιο για να αγωνιστεί. Αυτός και ο αδελφός του, Ralf εκκινούσαν από τις δύο πρώτες θέσεις. Ο Ralf πήρε τα ηνία όταν έσβησαν τα κόκκινα φώτα και ο Michael του επιτέθηκε αρκετές φορές για να ξαναπεράσει. Τα δύο αδέλφια πάλεψαν σε πολλές περιπτώσεις ρόδα με ρόδα, και ο Ralf κράτησε την πρωτοπορία μέχρι τον πρώτο γύρο των ανεφοδιασμών.

Ο Michael κέρδισε και ανέβηκε στο βάθρο. Αμέσως μετά έφυγε από την πίστα μαζί με το Ralf, και τη θέση του στη συνέντευξη τύπου πήρε ο Jean Todt.

9. Grand Prix Γαλλίας, 2004

Ο Michael πανηγύρισε την 60ή του νίκη με τα χρώματα της Ferrari, οδηγώντας με έναν τρόπο ανάλογο της Ουγγαρίας του 1998.

Ο Fernando Alonso είχε την Pole, και ο Michael ήταν δεύτερος. Οι δύο οδηγοί ακολουθούσαν παρόμοια στρατηγική αγώνα, με 3 προγραμματισμένες στάσεις στα pits.

O Ross Brawn αποφάσισε να αλλάξουν στρατηγική, κάνοντας έναν επιπλέον ανεφοδιασμό. Ο Schumacher εκμεταλλεύτηκε και πάλι το ελαφρύ φορτίο καυσίμου του και έφτιαξε μια διαφορά από τον Alonso που του επέτρεψε να ανεφοδιαστεί (για 4η φορά) χωρίς να χάσει την πρωτοπορία.

Έτσι, ο συνδυασμός της έξυπνης στρατηγικής και του ταλέντου που έχει ο Schumacher στο να πραγματοποιεί γρήγορους γύρους κατά βούληση και σε κρίσιμα σημεία του αγώνα, χάρισε στο Γερμανό την 79η νίκη της καριέρας του.

10. Grand Prix Κίνας, 2006.

Η 91η και τελευταία νίκη του Michael Schumacher ήταν σίγουρα μία από τις καλύτερές του.

Ο Γερμανός εκκινούσε από την 6η θέση, καθώς τα βρόχινα ελαστικά της Bridgestone που χρησιμοποίησε στις κατατακτήριες υστερούσαν ξεκάθαρα από αυτά της Michelin.

Ο αγώνας ξεκίνησε με την πίστα βρεγμένη, και ο Alonso άρχισε να απομακρύνεται. Ο Schumacher που έχανε συνεχώς έδαφος, ανέβαζε σταδιακά ρυθμό όσο η πίστα στέγνωνε.

Πέρασε διαδοχικά τις δύο Honda που ήταν μπροστά του, και ξεκίνησε να κυνηγά τις Renault. Σε εκείνο το σημείο του αγώνα όμως, ο Alonso βρισκόταν 25 δευτερόλεπτα μπροστά του. Μια λάθος επιλογή στρατηγικής από τον οδηγό της Renault όμως, που όταν μπήκε στα pits ζήτησε να του βάλουν νέα εμπρός ελαστικά, αφήνοντας το ίδιο σετ πίσω, επέτρεψε στο Schumacher να τον φτάσει και να τον προσπεράσει.

Αργότερα ο Michael έκανε το ίδιο και με την άλλη Renault, προσπερνώντας το Fisichella στην πρώτη στροφή καθώς αυτός έβγαινε από τα pits με κρύα ελαστικά.

Με αυτόν τον τρόπο κατέκτησε τη νίκη, ισοφαρίζοντας το Fernando Alonso στη βαθμολογία με δύο αγώνες να απομένουν.

Διαβάστε αναλυτική ανασκόπηση αυτού του αγώνα πατώντας εδώ.

Σημείωση: Θα θέλαμε πολύ να συμπεριλάβουμε και κάποιους αγώνες στους οποίους ο Michael δεν κέρδισε, αλλά οδήγησε εκπληκτικά. Όμως, μιας και το συγκεκριμένο άρθρο αφορά αποκλειστικά τις νίκες του, ας… αρκεστούμε στο να αποθέσουμε έναν ονομαστικό φόρο τιμής στην Ισπανία του 1994, την Ιαπωνία του 1998, τη Μαλαισία του 1999, τη Βραζιλία του 2006, τον Καναδά, τη Monza και το Βέλγιο του 2011.

Θα χαρούμε να διαβάσουμε στα σχόλια τις δικές σας προτάσεις τόσο για το Top 10 των νικών, όσο και γενικότερα για τις καλύτερες στιγμές στην καριέρα του Michael.