sakhir_circuit_diagram

Προεπισκόπηση της πίστας

Από τις πιο σύγχρονες και ασφαλείς πίστες της F1, το Bahrain International Circuit στο Sakhir μπήκε στη… ζωή μας το 2004. Η F1 αναζητούσε έναν αγώνα στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και το Bahrain κέρδισε τη μάχη, τιμώντας και τη συμφωνία, αφού ολοκλήρωσε την κατασκευή της πίστας στο προβλεπόμενο χρονοδιάγραμμα.

Κλασικό δημιούργημα του γραφείου του Hermann Tilke, με τεράστιες περιοχές διαφυγής και 3-4 προκαθορισμένα σημεία προσπεράσματος. Ο Fernando Alonso είναι 3 φορές νικητής στη συγκεκριμένη πίστα, ενώ από τις χαρακτηριστικότερες αναμνήσεις του κοινού εδώ είναι η μάχη του Ισπανού με τον Michael Schumacher το 2006. Η πρώτη στροφή της πίστας έχει πάρει πλέον το όνομα του Γερμανού βετεράνου.

Η πίστα βρίσκεται στην έρημο και η σκόνη παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του τριημέρου. Το οδόστρωμα το πρωί της Παρασκευής είναι πάντα πολύ ολισθηρό, αλλά τίποτα δεν εγγυάται ότι το «καθάρισμα» από τα περάσματα των μονοθεσίων θα είναι αρκετό μέχρι την Κυριακή του αγώνα, καθώς ο αέρας μπορεί ανά πάσα στιγμή να αλλάξει τα πάντα. Ο περιβάλλοντας χώρος της πίστας έχει διαμορφωθεί έτσι ώστε να δίνεται η αίσθηση πως τα μονοθέσια τρέχουν στην έρημο για το μεγαλύτερο κομμάτι του γύρου κι επιστρέφουν στην «όαση» γύρω από την ευθεία εκκίνησης και τα paddocks. Η επιτυχία του εγχειρήματος είναι υπό συζήτηση…

Οδήγηση – Σχεδίαση

5412 m, δεξιόστροφη πίστα, με 15 στροφές, εκ των οποίων οι 9 δεξιές.
Η μεγάλη αρχική ευθεία καταλήγει στα δυνατά φρένα της σφιχτής Στροφής1, που έχει αρκετό πλάτος για να «χωρέσει» μονομαχίες. Αμέσως, όμως, οι οδηγοί έχουν το νου τους στην αριστερή Στροφή2, οπότε προσπαθούν να έρθουν ξανά δεξιά για τοποθέτηση, καθώς το σημαντικό κομμάτι με τέρμα γκάζι που ακολουθεί δεν είναι για πέταμα. Στην έξοδο της Στροφής2 τα περιθώρια στενεύουν από το σπάσιμο που προκαλεί η Στροφή3, συνεπώς όλο το πακέτο πρέπει να ετοιμάζεται από την αρχή. Οι μονομαχίες που ξεκινούν από τα φρένα της ευθείας συχνά «σπάνε» εδώ, καθώς είναι δύσκολο να κινηθούν παράλληλα τα μονοθέσια.

Όμως η κατηφόρα πριν τη Στροφή 4 είναι συνήθως το «δεύτερο ημίχρονο» μιας μάχης που ξεκίνησε από την 1η. Αργά φρένα κι εκμετάλλευση του πλάτους στην έξοδο, σε ένα σημείο που έχουμε δει πολλά προσπεράσματα και από εξωτερική. Ακολουθεί το γρήγορο σύμπλεγμα των στροφών 5,6,7, που καταλήγει στα φρένα της σφιχτής δεξιάς 8. Εκεί είναι σύνηθες να τολμάνε βουτιές στα φρένα οι πιλότοι, αν έχουν βγει καλά από την 7, όμως κινδυνεύουν να χάσουν τη φόρα τους για την έξοδο.

Το πακέτο των κοντινών μεταξύ τους αριστερών στροφών 9,10 φέρνει τα μονοθέσια να φρενάρουν καθώς στρίβουν, με τον εσωτερικό μπροστά τροχό να σηκώνεται λίγο ή τουλάχιστον να αποφορτίζεται. Κρίσιμη η έξοδος, ειδικά σε μονομαχίες, είναι προτιμότερο ο οδηγός να μην επηρεαστεί στην είσοδο από τον επιτιθέμενο, εκτός αν πρόκειται για άμεσο κίνδυνο βουτιάς στα φρένα.
Καλή τοποθέτηση, με ελαφρύ πέταγμα του πίσω μέρους, ώστε να μπεις νωρίς στο γκάζι για την ανηφόρα των στροφών 11, 12.

Υπομονή για τη μεσαίας ταχύτητας δεξιά 13, όπου είναι εύκολο να παγιδευτείς στα κερμπ της εξόδου και όλο το μυαλό στην έξοδο της Στροφής14, που με την αμελητέα 15 σε φέρνει στην ευθεία τερματισμού.

Απαιτήσεις Οδηγού – Μονοθεσίου

Υψηλές θερμοκρασίες, σκόνη, δυνατά σημεία φρεναρίσματος και σημαντικές ευθείες… Οι οδηγοί εξαντλούνται πιο εύκολα σε σχέση με άλλες πίστες, αν και η δυνατότητα (πια) νυχτερινού αγώνα δίνει μια διέξοδο. Δεν αναδεικνύει ιδιαίτερα οδηγικά χαρακτηριστικά των πιλότων και περισσότερο απαιτεί συνέπεια και σταθερότητα στους γύρους. Οι κινητήρες δοκιμάζονται στα άκρα, όπως και τα φρένα, ενώ σημαντική είναι και η φθορά των ελαστικών, σε σημείο που να δίνει διαφορές αρκετών δευτερολέπτων ανά γύρο.