Lap Record

YEARDRIVERTEAMTIME
2004Kimi RaikkonenWest McLaren Mercedes1:13.780

Previous Winners

YEARDRIVERTEAMLAPSTIME
2013Sebastian VettelInfiniti Red Bull Racing601:41:14.711
2012Fernando AlonsoScuderia Ferrari671:31:05.862
2011Lewis HamiltonVodafone McLaren Mercedes601:37:30.334
2010Fernando AlonsoScuderia Ferrari Marlboro671:27:38.864
2009Mark WebberRed Bull Racing601:36:43.310

Previous Poles

YEARDRIVERTEAMTIME
2013Lewis HamiltonMercedes AMG Petronas F1 Team1:29.398
2012Fernando AlonsoScuderia Ferrari1:40.621
2011Mark WebberRed Bull Racing1:30.079
2010Sebastian VettelRed Bull Racing1:13.791
2009Mark WebberRed Bull Racing1:32.230

Previous Fastest Laps

YEARDRIVERTEAMLAPTIME
2013Fernando AlonsoScuderia Ferrari511:33.468
2012Michael SchumacherMercedes AMG Petronas F1 Team571:18.725
2011Lewis HamiltonVodafone McLaren Mercedes591:34.302
2010Sebastian VettelRed Bull Racing671:15.824
2009Fernando AlonsoING Renault F1 Team491:33.365
hockenheim_circuit_diagram

Προεπισκόπηση της πίστας

Η ιστορική πίστα του Hockenheim ξυπνά πολλές μνήμες στους οπαδούς της Formula 1. Κατασκευασμένη για πρώτη φορά το 1939 για λογαριασμό της Mercedes και τις δοκιμές της, η παλιά θρυλική πίστα είχε μήκος σχεδόν 8 χιλιόμετρα και τεράστιες ευθείες. Μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και αξιοποιώντας χρήματα απαλλοτριώσεων που προέκυψαν για τις ανάγκες ενός παραπλήσιου αυτοκινητόδρομου, το Hockenheim πήρε τη μορφή που οι περισσότεροι από εμάς το γνωρίσαμε: με τις μεγάλες ευθείες και καμπές μέσα στο δάσος και το κλειστό τμήμα του Σταδίου όπου βρίσκονταν οι κερκίδες.

Το Hockenheim πήρε τη θέση του Nuerburgring σαν αγώνας της Γερμανίας μετά το ανατριχιαστικό ατύχημα του Niki Lauda στην Πράσινη Κόλαση το 1976. Νωρίτερα, το 1968, είχε σκοτωθεί σε αγώνα F2 o Jim Clark, το μνημείο του οποίου υπάρχει ακόμα και σήμερα λίγο πιο έξω από τη δεύτερη στροφή της πίστας και φαίνεται αν ψάξεις λίγο καλύτερα καθώς περπατάς στον περιφερειακό δρόμο.

Το 2002 η πίστα άλλαξε ξανά, υπό την εποπτεία του γνωστού μας Hermann Tilke, χάνοντας το θρυλικό της τμήμα στο δάσος και αποκτώντας μια μεγάλη καμπή, την Parabolica, μία νέα πολύ αργή στροφή, τη Spitzkehre και ένα εσωτερικό κομμάτι, την Αρένα μπροστά από την κερκίδα της Mercedes, πριν τα μονοθέσια οδηγηθούν στο ιστορικό Στάδιο. Απ’όσα Grands Prix έχουμε επισκεφτεί, το Hockenheim παίρνει με άνεση το βραβείο οργάνωσης, αφού οι Γερμανοί διοργανωτές ήταν σε όλα πραγματικά άψογοι…

Οδήγηση - Σχεδίαση

Τα 4,574km του νέου Hockenheim, με τις 17 στροφές (10 δεξιές, 7 αριστερές) προσφέρουν καλούς αγώνες με αρκετές μονομαχίες, παρ’ότι δεν έχουν πείσει τους παραδοσιακούς οπαδούς για τη βελτίωση σε σχέση με την παλιά πίστα. Η μικρή, σχετικά, ευθεία εκκίνησης καταλήγει στην πολύ γρήγορη πρώτη στροφή Nordkurve («βόρεια στροφή»), την οποία οι πιλότοι παίρνουν με ελαφρύ άφημα στο γκάζι ή τσίμπημα στο φρένο, ενίοτε και με κατέβασμα ταχύτητας στο κιβώτιο. Το παν είναι το σωστό timing στην επιλογή του σημείου εισόδου και το συνδυασμό σε γκάζι και κλίση τιμονιού, ώστε να ξυστεί η κορυφή της στροφής με τη μέγιστη δυνατή ταχύτητα που θα επιτρέψει τη συγκράτηση στα όρια της πίστας στην έξοδο. Εκεί, πολλοί οδηγοί επιλέγουν να χρησιμοποιήσουν μεγάλο μέρος της ασφάλτινης προέκτασης πέρα από τα κερμπς, λίγο πριν πατήσουν τα χόρτα στο τέλος. Η παλιά χάραξη συνέχιζε ευθεία από εδώ και πέρα, όμως η νέα εκδοχή της πίστας φέρνει τα μονοθέσια δεξιά μετά από μια μικρή ευθεία, μέσω της Στροφής 2.

Η 2η στροφή απαιτεί ισορροπία στο φρενάρισμα, με κρίσιμη τη διατήρηση της φόρας για την επερχόμενη μεγάλη καμπή Parabolica, που εξυπηρετεί ως ευθεία. Το βαθύ φρενάρισμα στη 2η στροφή αποτελεί συχνή παγίδα, καθώς το μονοθέσιο οδηγείται αρκετά ανοιχτά πριν την αντίρροπη Στροφή 3 κι εκεί η πίστα είναι ακάθαρτη, ενώ ο πιλότος πρέπει να σπάσει τη γραμμή του και να προσπαθήσει να ανακτήσει ταχύτητα με λάθος τοποθέτηση ενόψει της Parabolica. Στο τέλος της μεγάλης καμπής έρχονται τα φρένα από 320+km/h στα 60km/h και 1η ταχύτητα, σε μια από τις πιο σφιχτές και αργές στροφές του πρωταθλήματος, τη δεξιά φουρκέτα Spitzkehre (Στροφή 6). Εκεί γίνονται τα περισσότερα προσπεράσματα, είτε στα φρένα, είτε στην έξοδο με αλλαγή γραμμής. Η μικρή ευθεία που ακολουθεί οδηγεί στην ταχύτατη Στροφή 7 με τέρμα γκάζι και 285km/h, πριν τα φρένα για την Αρένα, στη Στροφή 8, όπου βρίσκεται άλλο ένα σημείο ευκαιρίας για προσπέρασμα. Το διάστημα αυτό μεταξύ των Στροφών 6 και 8 αποτελεί συχνά πεδίο συνέχειας των μαχών που έχουν ξεκινήσει από το τέλος της Parabolica και τα φρένα της Spitzkehre. Το σύμπλεγμα των Στροφών 8,9, 10 και 11 απαιτεί συμβιβασμό στις γραμμές, αλλά οι επιλογές κλίνουν περισσότερο προς την προτεραιότητα της καλής εξόδου, για τη μικρή ευθεία που οδηγεί στο Στάδιο.

Η είσοδος της Mobil 1 Kurve, που αποτελεί και την πρώτη στροφή για το Στάδιο είναι από τις εντυπωσιακότερες της πίστας, με τα μονοθέσια να μπαίνουν ταχύτατα στα 200+km/h και να παλεύουν για ισορροπία καθώς η κλίση της στροφής γίνεται από μηδενική προς αρνητική όσο πλησιάζουμε στο εξωτερικό κερμπ. Η Sachs Kurve, με την έντονη εγκάρσια κι ανηφορική κατά μήκος κλίση της επιτρέπει βαθύ φρενάρισμα με 2η σχέση και συνήθως η επιλογή των πιλότων είναι η γραμμή διπλού apex (είσοδος νωρίς,φρενάρισμα μέσα στη στροφή με άνοιγμα της τροχιάς στην κορυφή και επαναφορά για έξοδο σε ένα δεύτερο, αργότερο apex). Η έξοδος στην ανηφόρα απαιτεί καλή αίσθηση στο γκάζι για την αποφυγή ολίσθησης, ενώ οι πιλότοι σύντομα ψάχνουν την αρχικά τυφλή αλληλουχία των κορυφών των Στροφών 14 και 15, στο σημείο που αρχίζει κάθοδος. Οι δύο τελευταίες Στροφές 16 και 17 (Suedkurve – «νότια στροφή») οδηγούνται συνήθως σαν μία, με το κιβώτιο να στοχεύει μια μέτρια-γεμάτη 3η ταχύτητα, που θα στρίψει ομαλά και με σωστή γραμμή το μονοθέσιο στην γραμμή τερματισμού.

Απαιτήσεις Οδηγού - Μονοθεσίου

Παλιά ο κινητήρας ήταν κρίσιμο προσόν για ένα μονοθέσιο στο Hockenheim. Η Parabolica σήμερα διατηρεί αυτή την απαίτηση, αλλά σίγουρα σε μικρότερο βαθμό. Καθώς το νέο κομμάτι της πίστας είναι αρκετά επίπεδο και οι στροφές του είναι σχετικά αργές προς μεσαίες, τα μονοθέσια πρέπει να έχουν καλή μηχανική πρόσφυση, με ένα σαφές εμπρός μέρος, αλλά, κυρίως, ένα πίσω μέρος που να μπορεί να βάλει όλη την επιτάχυνση στο δρόμο χωρίς μεγάλες απώλειες.

Τα ελαστικά αναμένεται να φθαρούν μέτρια, αλλά αυτό εξαρτάται κυρίως από τη συμπεριφορά της πολύ μαλακής γόμας, που αναμένεται και πάλι να προβληματίσει. Τα φρένα δεν καταπονούνται τρομερά, καθώς ένα μόνο σημείο απαιτεί μεγάλη πίεση σε αυτά, ενώ πριν και μετά υπάρχει άφθονος χρόνος για ψύξη τους, στα γρήγορα κομμάτια. Πάντως, οποιαδήποτε ασύμμετρη φθορά γίνεται εμφανής και προβληματίζει ιδιαίτερα, καθώς η παραμικρή απόκλιση από την σταθερότητα στην ευθεία μεγεθύνεται λίγο πριν τα μονοθέσια αγγίξουν τα 4,5g επιβράδυνσης.

Οι οδηγοί καλούνται να αποφύγουν τα εξωτερικά κερμπς στην έξοδο της φουρκέτας (Στροφή 6 – Spitzkehre) και της Στροφής 11, καθώς αν περάσει ο αριστερός τροχός απ’έξω, το πάτωμα βρίσκει στις τσιμεντένιες προεξοχές του κρασπέδου. Σημαντική είναι η διατήρηση της ισόρροπης φθοράς στα ελαστικά μεταξύ των δύο αξόνων, καθώς ένα μονοθέσιο με σημαντική διαφορά πρόσφυσης μεταξύ εμπρός και πίσω μέρους είναι καταστροφικό σε αυτή την πίστα. Τα μονοθέσια πλέον τρέχουν με μεγαλύτερες κλίσεις στις πτέρυγες και το Στάδιο δεν είναι τόσο ολισθηρό όσο παλιότερα, οπότε οι πιλότοι καλούνται απλά να είναι ακριβείς στις τοποθετήσεις στους κατά τη διάρκεια των συνεχών στροφών του κομματιού αυτού. Οι δύο τελευταίες στροφές της πίστας είναι ακόμα και σήμερα ένα πολύ ενδιαφέρον σημείο για παρατήρηση των οδηγικών στυλ και, κυρίως, της αίσθησης του χώρου που έχουν οι πιλότοι.