Spa2010_Live_Hamilton_Bus_Stop

Για μια ακόμα φορά ο Lewis Hamilton ήταν πρωταγωνιστής σε μια σύγκρουση, έχοντας μεγάλο μερίδιο ευθύνης γι’αυτήν.

Βρισκόμαστε στην… «ευχάριστη» θέση να επαναλαμβάνουμε ένα θέμα που έχουμε ξαναθίξει πρόσφατα. Λίγο καιρό πριν, στον αγώνα του Nürburgring, είχαμε γράψει ένα Drivealyze This με θέμα τη σύγκρουση Buemi-Heidfeld, (δείτε πάλι εδώ) με τη λογική ότι ίσως δούμε κάτι παρόμοιο στο μέλλον με άλλους οδηγούς. Μπορεί να μην είναι πανομοιότυπες οι φάσεις, όμως έχουν αρκετές ομοιότητες. Είναι σημαντικό να υπάρχει μια σταθερότητα στο πώς κρίνουμε τα πράγματα, ώστε η κρίση να είναι αντικειμενικήκαι ανεξάρτητη από το ποιοί οδηγοί εμπλέκονται σε μια φάση.

Ο Hamilton είχε περάσει τον Kobayashi λίγο πριν και οδηγούταν στην ευθεία Kemmel (μετά την Eau Rouge και τη Radillion) με τον Ιάπωνα από πίσω του. Παρά τη χρήση DRS από πλευράς McLaren, η Sauber φάνηκε ικανή με το slipstream να αποτελέσει πάλι απειλή και ο Lewis ξεκίνησε την άμυνα, παίρνοντας την εσωτερική γραμμή κατά μήκος της ευθείας και πριν τα φρένα.

Φτάνοντας στα φρένα της Les Combes, πρακτικά ο Hamilton (και ο Kobayashi) έχει καταλάβει ότι έχει «κλείσει» το προσπέρασμα και δεν κινδυνεύει πλέον από αντεπίθεση του Kamui. Πάνω, λοιπόν, στη ζώνη φρεναρίσματος, ο Βρετανός ξεκινά να ανακτήσει όσο χώρο μπορεί προς την εξωτερική, ώστε να τοποθετηθεί καλύτερα για την στροφή. Θεμιτό και… επιβεβλημένο για ένα σωστό οδηγό αγώνων. Όμως, όπως τονίσαμε και στο Nürburgring, η κίνηση αυτή πρέπει να γίνεται αφού εξασφαλιστεί ότι ο αντίπαλος βρίσκεται με ολόκληρο το μονοθέσιο πίσω.

Ο Lewis είχε κλείσει το προσπέρασμα και δεν είχε λόγο να είναι τόσο επιθετικός στην είσοδο. Η απώλεια χρόνου αν έπαιρνε τη στροφή με λιγότερο ιδανική είσοδο θα ήταν ελάχιστη σε σχέση με το ρίσκο για ζημιά, που τελικά είχε αρνητική έκβαση και για τους δύο. Η μετακίνηση του Lewis πάνω στη ζώνη φρεναρίσματος κάνει τη ζωή του Kobayashi ακόμα πιό δύσκολη, γιατί δεν του αφήνει χώρο και περιθώρια καν για να αποφύγει ο ίδιος το ατύχημα.

Ο Kobayashi, όπως πολλοί έχουν παρατηρήσει εύστοχα, κάνει μια μικρή κίνηση προς τη στροφή, αλλά δε μπορούμε να απαιτούμε από τον οδηγό που έχει χάσει τη μονομαχαία να περιμένει να στρίψει μέχρι τελευταία στιγμή, πίσω από τον αντίπαλό του. Συνεπώς, αν και η κίνησή του συμμετέχει σαν αιτία στη σύγκρουση, δεν είναι ο Ιάπωνας που έχει την ευθύνη γι’αυτήν, αφού ο Hamilton τον έχει φέρει ήδη, λόγω απληστίας, σε δύσκολη θέση.

Η κίνηση του Hamilton δεν είχε δόλο ή κακή πρόθεση… ήταν απλά αχρείαστη. Για μια ακόμα φορά ο Βρετανός χαντακώνει τον εαυτό του και συνεχίζει να «αφήνει» τα βάθρα και τους τίτλους σε άλλους.