Έπειτα από την ολοκλήρωση επτά αγώνων στο φετινό πρωτάθλημα και τη συγκομιδή βαθμών της McLaren-Honda να παραμένει στο απόλυτο μηδέν, ίσως ήρθε η ώρα να εκφράσουμε και εμείς κάποιες απόψεις κοιτώντας όπως πάντα, τα γεγονότα.

Μάλιστα, θα τολμήσουμε να προβλέψουμε και το μέλλον.

Σε προηγούμενό μας άρθρο για τη McLaren, μιλήσαμε για τους οικονομικούς λόγους που μπορεί να κρατούν την ομάδα στη συνεργασία με τη Honda. Περιληπτικά, αναφέραμε το μέγεθος της υποστήριξης που προσφέρει ο Ιάπωνας κολοσσός στους Βρετανούς, καθώς και την πιθανότητα καταβολής αποζημίωσης από την πλευρά που επιθυμεί να αποχωρήσει, σπάζοντας το συμβόλαιο πρώτη.

Από τότε όμως, έχουν μεσολαβήσει μερικές εβδομάδες, στις οποίες το κλίμα ανάμεσα στις δύο πλευρές έχει ενταθεί αρκετά.

Δεν είναι μόνο οι αιχμηρές δηλώσεις της McLaren προς τη Honda, οι οποίες πάντα υπήρχαν, αλλά κυρίως η όλη αλλαγή της στάσης απέναντι στο συνέταιρο, τουλάχιστον αυτής που βγαίνει προς τα έξω.

Οι Zak Brown, Fernando Alonso και Eric Boullier ξεκίνησαν τη (συντονισμένη;) επίθεση προς τη Honda εδώ και περίπου μια εβδομάδα, με τις στιγμές που επέλεξαν να μιλήσουν σε κάποιο μέσο να βρίσκονται το πολύ εντός 24ωρου μεταξύ τους.

Αφορμή, η ανεπιτυχία της Honda στο να ετοιμάσει την αναβάθμιση του Καναδά. Όμως αυτό είναι κάτι για το οποίο μας είχαν προειδοποιήσει (εμάς, το κοινό) εδώ και αρκετές μέρες. Οπότε υποθέτουμε ότι η McLaren θα το ήξερε ακόμα νωρίτερα, πράγμα που σημαίνει ότι η μη τήρηση της προθεσμίας δεν αποτέλεσε και τόσο μεγάλη έκπληξη.

Πριν από την εκκίνηση του Καναδά, παρακολουθήσαμε το Zak Brown να μιλά με τους παρουσιαστές του Sky Sports, και η όλη στάση του συν ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπιζε τις ερωτήσεις μας έδωσαν την εντύπωση ενός ανθρώπου που έχει λάβει κάποιες αποφάσεις, και μας λέει λιγότερα από όσα γνωρίζει.

Στο παραπάνω επιχείρημα έρχονται να προστεθούν και αυτά που δήλωσε, επίσης στο Sky Sports, μετά από άλλη μία, κωμική πλέον, αστοχία της Honda στον αγώνα. Μεταξύ άλλων, τα κύρια λόγια του ήταν:

Δε μπορούμε να περιμένουμε με σταυρωμένα τα χέρια μέχρι να βελτιωθεί η κατάσταση. Πρέπει να δράσουμε προληπτικά.

Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι όμως, βρίσκεται στην απάντηση που έδωσε σχετικά με το αν θα υπάρξουν σύντομα ανακοινώσεις:

Πιθανότατα όχι, πρέπει να δούμε πως θα πάνε οι επόμενοι αγώνες.

Στα δικά μας μάτια, η φράση «Πιθανότατα όχι» δεν ανήκει σε αφεντικό ομάδας αφοσιωμένο στον προμηθευτή του. Ανήκει σε κάποιον που είτε έχει συμφωνήσει αλλού, είτε βρίσκεται πολύ κοντά στο να το κάνει και περιμένει να λυθούν κάποιες τεχνικές λεπτομέρειες, όπως η παρακάτω.

Ο κανονισμός περί υποβολής του ονόματος προμηθευτή στη FIA

Οι κανονισμοί προβλέπουν ότι οι ομάδες και οι προμηθευτές κινητήρα θα πρέπει να ενημερώσουν τη FIA για τις όποιες αλλαγές που θα κάνουν σε αυτόν τον τομέα μέχρι τις 6 Μαΐου. Αυτή η ημερομηνία πέρασε χωρίς κάποια από τις McLaren, Mercedes ή Honda να δηλώσουν κάτι πέρα από τα συνηθισμένα. Άρα, με το γράμμα του νόμου, η ομάδα του χρόνου θα πρέπει να αγωνιστεί με τους Ιαπωνικούς κινητήρες.

Το παραθυράκι

Όπως συμβαίνει με όλους τους κανονισμούς, έτσι και σε αυτόν, υπάρχουν εξαιρέσεις. Μία ομάδα μπορεί να αλλάξει προμηθευτή κινητήρα ληξιπρόθεσμα, εφόσον παρέχει σοβαρή αιτιολόγηση και συμφωνήσουν όλοι οι υπόλοιποι κατασκευαστές.

Η αιτιολόγηση

Θεωρούμε ότι τα κύρια επιχειρήματα που θα παρουσιάσει η McLaren κατά της Honda, αυτά δηλαδή για τα οποία θα ζητήσει άρση του κανονισμού, θα αφορούν την ασφάλεια και την αξιοπιστία.

Ήδη ο Fernando Alonso δήλωσε ότι ήταν τόσο αργός στις ευθείες του Καναδά, που η οδήγηση στην πίστα, με τα άλλα μονοθέσια να τον φτάνουν από χιλιόμετρα πίσω και να τον περνούν σαν σταματημένο δεν τον κάνει να νιώθει ασφαλής. Και ναι, δεν πιστεύουμε πως ούτε αυτή η δήλωση ήταν τυχαία.

Επιπλέον, έχουμε δει και παλιότερα κάποιους κατασκευαστές (Renault) να εξαιρούνται από κανονισμούς της FIA λόγω αξιοπιστίας. Εκείνη η περίπτωση βέβαια αφορούσε ένα διαφορετικό θέμα, αυτό της εξέλιξης εν μέσω περιόδου παγώματος, αλλά αποτελεί ένα παράδειγμα του ότι οι κανονισμοί υπάρχουν για να σπάνε, με λίγη καλή θέληση και πονηριά.

Πελατειακοί κινητήρες

Το μεγαλύτερο επιχείρημα της McLaren (και όσων οπαδών της που πιστεύουν ακόμα στο εγχείρημα Honda) βρίσκεται στο ότι η Mercedes δε θα μεταχειριστεί ποτέ τη McLaren όπως τη δική της ομάδα.

Και ναι και όχι.

Όπως έχει περηφανευτεί πολλές φορές η Γερμανική εταιρεία, οι κινητήρες που δίνει στις άλλες ομάδες είναι πανομοιότυποι με τους δικούς της. Και για του λόγου το αληθές, δεν έχει ομολογκαριστεί στη FIA κάποιο B-Spec σύνολο από τη Mercedes, πράγμα που έχει κάνει η Ferrari για τον κινητήρα της Sauber και παλιότερα της Toro Rosso.

Οπότε στη βάση, στα εξαρτήματα, στο hardware που λέμε και στην Ελλάδα (αστείο), αυτοί οι κινητήρες θα πρέπει να είναι ίδιοι.

Αυτός ο κανονας όμως δεν ισχύει σε δύο πράγματα: Στο λογισμικό και στις αναβαθμίσεις.

Είναι γνωστό πλέον το μαγικό κουμπί που πατούν τα ασημί μονοθέσια στις κατατακτήριες, αυτό που ενεργοποιεί ένα πιο επιθετικό πρόγραμμα διαχείρισης του κινητήρα. Αυτό το λογισμικό δεν παρέχεται στις άλλες ομάδες, αν και έχουν υπάρξει αναφορές ότι μπορεί να δοθεί υπό τον όρο χρήσης του μονάχα κατόπιν… άδειας. Βέβαια είναι λογικό το ότι η ίδια η Mercedes, ως η εταιρεία που έφτιαξε τον κινητήρα, να γνωρίζει περισσότερα μυστικά για τη λειτουργία του και να φέρεται ζηλόφθονα στη διαφύλαξή τους.

Όσον αφορά τις αναβαθμίσεις, αυτές βρίσκονται στην ευχέρεια του προμηθευτή σχετικά με το χρονικό σημείο στο οποίο διατίθεται στους υπόλοιπους. Έχουμε ακούσει κάποια παράπονα της Williams σε αυτόν τον τομέα, οπότε μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ότι κάποιου είδους προνομιακής μεταχείρισης προς τη «μαμά» υπάρχει.

Honda ή Mercedes λοιπόν;

Τι αποτελεί καλύτερη επιλογή για τη McLaren τελικά; Ο πιο δυνατός κινητήρας του grid, σε μεγάλο βαθμό ή και εντελώς ισάξιος της Πρωταθλήτριας, ή ένα σύνολο που δε μπορεί να πραγματοποιήσει σε αυτήν τη φάση πλήρη απόσταση αγώνα;

Η όποια πίστη στη Honda έχει πλέον χαθεί τόσο από το κοινό όσο και από την ίδια την ομάδα. Οι Ιάπωνες εξακολουθούν να βρίσκονται έπειτα από 2.5 χρόνια αιώνες πίσω σε απόδοση και αξιοπιστία, με τη δικαιολογία της καθυστερημένης εισόδου στο Σπορ να μην τους καλύπτει πλέον.

Η Ferrari έκανε τεράστια άλματα στην απόδοση του κινητήρα της από το 2014 στο 2015 και πλέον κοιτά στα μάτια τη Mercedes. H Renault, που ξεκίνησε ως η πιο αδύναμη από όλους, βρίσκεται σε σχετικά αξιοπρεπή επίπεδα.

Η Honda δεν έχει πετύχει ούτε καν αυτό και δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει έστω ένας υπάλληλος της McLaren που να πιστεύει πλέον ότι θα τα καταφέρουν και μάλιστα άμεσα.

Η συνεργασία με τη Sauber ίσως κάνει καλό στους Ιάπωνες. Πρόκειται για μια ομάδα που έχει μάθει να αρκείται στα λίγα, δεν έχει τις κορυφαίες απαιτήσεις της McLaren και το γεγονός ότι δεν τραβά τα φώτα της δημοσιότητας πάνω της θα επιτρέψει στη Honda να κάνει τη δουλειά της πιο ήσυχα και άνευ πίεσης.

Θα κλείσουμε λέγοντας και κάτι τελευταίο: Αν η Mercedes για κάποιο λόγο αποχωρήσει τα επόμενα χρόνια, κάποια ομάδα από τις «πελάτισσες» θα προβιβαστεί σε «συνεργάτιδα». Η McLaren το ξέρει και αυτό.

Οπότε τι προβλέπουμε; Στο F1 GRIP αρέσουν τα ρίσκα, για αυτό και θα γράψουμε ότι του χρόνου ο Fernando Alonso θα οδηγεί McLaren-Mercedes.

Διαβάστε επίσης την τοποθέτησή που κάναμε στις 17 Μαΐου σχετικά με τους οικονομικούς λόγους για τους οποίους η McLaren παραμένει στη Honda, καθώς και τις επιπτώσεις που θα έχει αν σπάσει το συμβόλαιο πρώτη:
Απόψεις | Θεωρίες συνωμοσίας για τη McLaren