Το μεγαλύτερο πρωτάθλημα όσον αφορά τον μηχανοκίνητο αθλητισμό στην Αυστραλία, των V8 Supercars χαρακτηρίζεται ως ένα από τα πιο θεαματικά του κόσμου και για μία ακόμα φορά δεν μας απογοήτευσε! Τα Holden V8 Commodore, οι Mercedes-Benz E63 AMG, τα Ford FG Falcon, τα Nissan Altima L33 και τα Volvo S60 χάρισαν εξαιρετικούς αγώνες σε 13 πίστες της Αυστραλίας και μία της Νέας Ζηλανδίας.

Αλλά παρόλο που ήταν θεαματικό, όσον αφορά τη δράση εντός πίστας, δεν είδαμε κάτι διαφορετικό στο θέμα του πρωταθλητή. Κι αυτό γιατί ο Jamie Whincup πήρε τον έκτο του τίτλο και έγινε έτσι λοιπόν ο πολυνίκης του θεσμού.
Ο Whincup κατέκτησε τον τίτλο με σχετική άνεση, τέσσερις αγώνες πριν το τέλος της χρονιάς. Ο Whincup τερμάτισε σε όλους τους 34 αγώνες της σεζόν και έδειξε ποιος είναι το “αφεντικό” με τις 14 νίκες που πήρε κατά τη διάρκεια της χρονιάς, ενώ σε μόλις τέσσερις αγώνες δεν τερμάτισε εντός της πρώτης δεκάδας. Ο Αυστραλός επιπλέον κέρδισε μαζί με τον Paul Dumbrell το Enduro Cup, ένα μίνι πρωτάθλημα τεσσάρων αγώνων αντοχής.

Αυτοί οι αγώνες πλαισιώνουν τον μεγαλύτερο αγώνα της Αυστραλίας, το Bathurst 1000, εκεί όπου ο Jamie Whincup βρέθηκε με οριακά καύσιμα για να φτάσει στον τερματισμό. Ο αγώνας που διήρκεσε περίπου 6 ώρες και 30 λεπτά κρίθηκε από την απόφαση του Whincup να μην κόψει ρυθμό, με αποτέλεσμα να τερματίσει πιθανότατα δεύτερος, πίσω από τον Chaz Mostert αλλά να ρισκάρει ακόμα και την εγκατάλειψη στον τελευταίο γύρο, αγνοώντας τις συμβουλές της ομάδας του. Τελικά δεν τα κατάφερε και τερμάτισε πέμπτος, φτάνοντας οριακά στον τερματισμό έχοντας χάσει την πρωτοπορία στο τελευταίο από τα 1000 χιλιόμετρα του αγώνα.

Δεύτερος στη βαθμολογία ήταν ο Shane Van Gisbergen. O Νεοζηλανδός με πέντε νίκες, 8 επιπλέον βάθρα και τερματισμό σε όλους τους αγώνες βρέθηκε μεν μακριά από τον Whincup αλλά κέρδισε μία πολύ μεγάλη μάχη μεταξύ τεσσάρων οδηγών για τη δεύτερη θέση. Μία από τις νίκες του Van Gisbergen ήρθε στο Sydney Motosports Park, με τον νικητή να πανηγυρίζει τη νίκη του μαζί με τους Mostert και Whincup μετά το τέλος του αγώνα.

Ο Mark Winterbottom θεωρούταν ένας από τους οδηγούς που θα μπορούσαν να σταματήσουν τον Whincup. Ωστόσο δεν τα κατάφερε και πάλι, καθώς οι τέσσερις νίκες του δεν ήταν τελικά αρκετές ούτε καν για να κρατήσει τη δεύτερη θέση της βαθμολογίας. Πίσω του τερμάτισε ο Craig Lowndes, teammate του Whincup, του οποίου οι τρεις νίκες σε συνδυασμό με τις εννέα δεύτερες θέσεις δεν κατάφεραν να του προσφέρουν κάτι παραπάνω από την τέταρτη θέση.

Ο 21χρονος Scott McLaughlin εντυπωσίασε με τις επιδόσεις του και ηγήθηκε της Volvo στην επιστροφή της στα V8 Supercars. Τέσσερις νίκες, έξι ακόμα βάθρα και επτά pole positions καθιστούν τον νεαρό Νεοζηλανδό ως ένα από τα μεγάλα ταλέντα στα V8 Supercars και όχι μόνο. Μία από τις καλύτερες στιγμές της χρονιάς για τον McLaughlin ήταν η μάχη με τον Whincup για τη δεύτερη θέση στον δεύτερο αγώνα που διεξήχθη στην Αδελαΐδα, την οποία και νίκησε.

O James Courtney, ο μόνος οδηγός που έχει πάρει πρωτάθλημα (το 2010) από το 2008, όταν ο Whincup κατέκτησε το πρώτο του, ακολούθησε στην έκτη θέση. Δύο νίκες τον κράτησαν μπροστά από τον Chaz Mostert, τον νικητή του αγώνα στο Bathurst που πέρα από τη νίκη στο Mount Panorama με τον Paul Morris, πήρε άλλη μία.

Ο Fabian Coulthard, μακρινός συγγενής του David, ήταν όγδοος, με τον Garth Tander και τον Jason Bright πίσω του. Ο Bright στην Αδελαΐδα είχε ένα πολύ μεγάλο ατύχημα, από το οποίο βγήκε αβλαβής.